Ақл дар куфру дайн сухан гуяд

عقل در کفر و دین سخن گوید

Ишқи беруни азин сухан гуяд

عشق بیرون ازین سخن گوید

Он бики шубҳа дар гумон уфтад

آن بیک شبهه در گمان افتد

Венаи зи ҳақи алиқин сухан гуяд

وین ز حق الیقین سخن گوید

Он худ аз илм ҷон надонад ҳеҷ

آن خود از علم جان نداند هیچ

Венаи зи ҷони офарин сухан гуяд

وین ز جان آفرین سخن گوید

Бо ту ишқ аз нахуст чун қуръон

با تو عشق از نخست چون قرآن

Ҳама аз меҳру кин сухан гуяд

همه از مهر و کین سخن گوید

То бидон ҷо ки ман варои ҳиҷоб

تا بدان جا که من ورای حجاب

Бо ту он нозанин сухан гуяд

با تو آن نازنین سخن گوید

Таън кардааст ақл ва гуфта маро

طعن کرده است عقل و گفته مرا

ӯ ки бошад ки ин сухан гуяд

او که باشد که این سخن گوید

Хештани сӯзад ӯ чу парвона

خویشتن سوزد او چو پروانه

Ки чу шамъи оташин сухан гуяд

که چو شمع آتشین سخن گوید

Ақл азин менахурд ҳушёраст

عقل ازین می نخورد هشیارست

Маст гардад ҳамин сухан гуяд

مست گردد همین سخن گوید

Ман на шогирди табъ худ роем

من نه شاگرد طبع خود رایم

Ки на бар вифқи дайн сухан гуяд

که نه بر وفق دین سخن گوید

Ровии ҷонам аз муҳаддиси ишқ

راوی جانم از محدث عشق

Боҷозти чунин сухан гуяд

باجازت چنین سخن گوید

Сухани шоир аз сар табъаст

سخن شاعر از سر طبعست

ЗФдъ аз поргин сухан гуяд

ضفدع از پارگین سخن گوید

Зоғ бар шохи хушки вблбли маст

زاغ بر شاخ خشک وبلبل مست

Брглу ёсамин сухан гуяд

برگل و یاسمین سخن گوید

Ишқ бар ҳар лабӣ ки меҳри ниҳод

عشق بر هر لبی که مهر نهاد

Безабон чун нигин сухан гуяд

بی زبان چون نگین سخن گوید

Бо касоне ки кушта ишқ анд

با کسانی که کشته عشق اند

Мурдаи андари замин сухан гуяд

مرده اندر زمین سخن گوید

Сайфи фарғонӣ ар хамаш бошӣ

سیف فرغانی ار خمش باشی

Бзбони ту дайн сухан гуяд

بزبان تو دین سخن گوید