Зиҳии зи хандаи ширинати шармсори шукр

زهی ز خنده شیرینت شرمسار شکر

Мудоми писта танг турост бори шукр

مدام پسته تنگ تراست بار شکر

Фидои посухи талхи ту як ҷаҳони ширин

فدای پاسخ تلخ تو یک جهان شیرین

Ғуломи пистаи танги ту сад ҳазор шукр

غلام پسته تنگ تو صد هزار شکر

Чу танг дастӣ дидӣу талхи айшии ман

چو تنگ دستی دیدی و تلخ عیشی من

Бабўса бар ман мискини фарохи дори шукр

ببوسه بر من مسکین فراخ دار شکر

Ҳазор шӯр барояд зи ошиқони зини пас

هزار شور برآید ز عاشقان زین پس

Ки гирди лаъл ту шуд бо наботи ёри шукр

که گرد لعل تو شد با نبات یار شکر

Бғмзаҳи дили шикан ва аз ҷаҳон барор нафир

بغمزه دل شکن و از جهان برآر نفیر

Биханда дар сухани ои вази даҳони бабори шукр

بخنده در سخن آ وز دهان ببار شکر

Мудоми хандаи ширини ту ҳамеи корд

مدام خنده شیرین تو همی کارد

Бигард пистаи тангати наботи вори шукр

بگرد پسته تنگت نبات وار شکر

Миёни ин ҳамаи хубон ба ҷузи ту касро нест

میان این همه خوبان به جز تو کس را نیست

Гуҳар намой ақиқу сухани гузори шукр

گهر نمای عقیق و سخن گزار شکر

Лабу даҳони ту дар чашмам омад ва дидам

لب و دهان تو در چشمم آمد و دیدم

Бигард писта чун оташи обдори шукр

بگرد پسته چون آتش آبدار شکر

Бўсли ҳамчуи ту ширин чаҳ бошад ар ояд

بوصل همچو تو شیرین چه باشد ار آید

Маро чу хусрави парвиз дар канори шукр

مرا چو خسرو پرویز در کنار شکر

Барои бӯсаи магаси вор гар кунам ибром

برای بوسه مگس وار گر کنم ابرام

Ту хуш бхсб биноз ва бмн сипор шукр

تو خوش بخسب بناز و بمن سپار شکر

Баҳоии шеъри раҳеи бӯсаи иист аз лаби ту

بهای شعر رهی بوسه ییست از لب تو

Ту шод бош бширин бмни гузори шукр

تو شاد باش بشیرین بمن گذار شکر

Даҳони худ бшкр чун магаси бёлоим

دهان خود بشکر چون مگس بیالایم

Ки чун лабат накунад дар мазоқи кори шукр

که چون لبت نکند در مذاق کار شکر

Касе ки назд ту ин назм бар забон ронад

کسی که نزد تو این نظم بر زبان راند

Ту дасти сӯй даҳонаш бирав биор шукр

تو دست سوی دهانش برو بیار شکر

Замонаи зоди боём чун ту ширинӣ

زمانه زاد بایام چون تو شیرینی

Брўзгор занӣ кард рӯзгори шукр

بروزگار زنی کرد روزگار شکر

Чу қанд аз онии ширин ки сайфи фарғонӣ

چو قند از آنی شیرین که سیف فرغانی

Бшър бар сар ту мекунад нисори шукр

بشعر بر سر تو می کند نثار شکر