Аё бҳсн чу ширини бмлк чун парвиз

ایا بحسن چو شیرین بملک چون پرویز

Қади ту сарв равонасту сарви ту гули рез

قد تو سرو روانست و سرو تو گل ریز

Брўзгори ту ҷуз ошиқӣ кунам насазад

بروزگار تو جز عاشقی کنم نسزد

Бъҳди хусрав чун кор хар кунад шабдиз

بعهد خسرو چون کار خر کند شبدیز

Агар зи лаъли ту мисатони ишқи нақли хўҳнд

اگر ز لعل تو مستان عشق نقل خوهند

Биханда лаб бигушоу шукри з писта бирез

بخنده لب بگشا و شکر ز پسته بریز

Бзири пои мёўр чу хоку брмгзр

بزیر پای میاور چو خاک و برمگذر

Маро ки нест ба ҷузи домани ту дасти овез

مرا که نیست به جز دامن تو دست آویز

Гарми бтиғ бароне зи пеш ту нарӯм

گرم بتیغ برانی ز پیش تو نروم

На ман зи ту на з ҳалво кунад магаси парҳез

نه من ز تو نه ز حلوا کند مگس پرهیز

Ман шикастагар аз ту ҷафои кашам чаҳ аҷаб

من شکسته گر از تو جفا کشم چه عجب

На дасти дафъ бало дорам ва на пои гурез

نه دست دفع بلا دارم و نه پای گریز

Касе каз оташи ишқи ту гарми гашти дилаш

کسی کز آتش عشق تو گرم گشت دلش

Аз оби гирди براردи боаҳи дардомез

از آب گرد برآرد بآه دردآمیز

Бъҳди ҳасан ту шуд зиндаи сайфи фарғонӣ

بعهد حسن تو شد زنده سیف فرغانی

Ки мурда хуфта намонад бурузи растохез

که مرده خفته نماند بروز رستاخیز

Аз он замон ки чу Фарҳод бар ту ошиқ шуд

از آن زمان که چو فرهاد بر تو عاشق شد

Чу ваҷд гуфта ширин ӯст шӯрангез

چو وجد گفته شیرین اوست شورانگیز