Биовар ончии дили мо бикдгри кшдо

بیاور آنچه دل ما بیکدگر کشدا

Басар кашад ончии дилами бор ӯ басари кшдо

بسر کشد آنچه دلم بار او بسر کشدا

Ғуломи соқии хешам ки бомдоди пагоҳ

غلام ساقی خویشم که بامداد پگاه

Марои змшрқи хами офтоб бар кшдо

مرا زمشرق خم آفتاب بر کشدا

Чу теғи бодаи броҳхтм аз ниёами қадаҳ

چو تیغ باده برآهختم از نیام قدح

Замона бояд то пеши ман сипари кшдо

زمانه باید تا پیش من سپر کشدا

Чаҳ зар чаҳ сим ва чаҳ хошоки пеши марди он рӯз

چه زر چه سیم و چه خاشاک پیش مرد آن روز

Ки аз миёнаи симоби оби зари кшдо

که از میانه سیماب آب زر کشدا

Хушаст мастии вози рӯзгор бе хабарӣ

خوش است مستی واز روزگار بی خبری

Ки чархи ғошияи маст бе хабари кшдо

که چرخ غاشیه مست بی خبر کشدا

Агар бсоғри заррини ҳазор бодаи кашам

اگر بساغر زرین هزار باده کشم

Ҳануз ҳиммати ман бода дигар кшдо

هنوز همت من باده دگر کشدا

Дар нишот ( ман ) онгаҳ кушода тар бошад

در نشاط (من) آنگه گشاده تر باشد

Ки маст бошам всоқии марои бадари кшдо

که مست باشم وساقی مرا بدر کشدا