Чунон бўсл ту майлӣаст хотири мо ро

چنان به وصل تو میلی‌ست خاطر ما را

Ки дили бсҳбт Юсуф кашад Зулайхо ро

که دل به صحبت یوسف کشد زلیخا را

Биёи биё ки бшб чун чароғи дрхўрдст

بیا بیا که به شب چون چراغ درخوردست

Бурузи шамъи ҷамоли ту маҷлиси мо ро

به روز شمع جمال تو مجلس ما را

Турои бсҳбти мо ҳеҷ рағбатӣ бошад

ترا به صحبت ما هیچ رغبتی باشد

Агар буд бнмки эҳтиёҷи ҳалво ро

اگر بود به نمک احتیاج حلوا را

зи хоки даргаати ибром давр ме дорам

ز خاک درگهت ابرام دور می‌دارم

Ки оби дрнФзоиди зи сайли дарё ро

که آب درنفزاید ز سیل دریا را

БўсФи ҳасанат агар дам наме занам шояд

به وصف حسنت اگر دم نمی‌زنم شاید

Ки нест ҳоҷати машшота рӯй зебо ро

که نیست حاجت مشاطه روی زیبا را

Ҷафоу ноз бикборгӣ макун имрӯз

جفا و ناز به یکبارگی مکن امروز

Захира кун қадре зини матоъи фардо ро

ذخیره کن قدری زین متاع فردا را

Злъли худ шукрӣ , ман кушода мегӯям ,

ز لعل خود شکری، من گشاده می‌گویم،

Бидиҳ вагарнаи миён бастаем яғмо ро

بده وگرنه میان بسته‌ایم یغما را

Марои зи лаъли ту як бӯсаи орзӯ кардан

مرا ز لعل تو یک بوسه آرزو کردن

Сазад ки арса фарохаст мари таманно ро

سزد که عرصه فراخ است مر تمنا را

зи ҷоми ишқи ту мастами чунонкӣ бар рӯят

ز جام عشق تو مستم چنان که بر رویت

Буқати бӯса фаромӯш мекунам ҷо ро

به وقت بوسه فراموش می‌کنم جا را

Бўсли хешами дай ваъда кардаеу имрӯз

به وصل خویشم دی وعده کرده‌ای و‌امروز

Чунин ғазали зиреҳии бас буд тақозо ро

چنین غزل ز رهی بس بود تقاضا را

зи баҳри тоҷи висоли ту сайфи фарғонӣ

ز بهر تاج وصال تو سیف فرغانی

( шаб фироқ нахоҳад дўоҷи деборо )

(شب فراق نخواهد دواج دیبا را)