Агарчӣ роҳи басӣ буд то ман аз оташ

اگرچه راه بسی بود تا من از آتش

Дилам бсухт зи ишқи ту чун тан аз оташ

دلم بسوخت ز عشق تو چون تن از آتش

зи сӯзи ишқи ту дар сина чу кӯраи ман

ز سوز عشق تو در سینه چو کوره من

Дилам гирифт ҳарорат чу оҳан аз оташ

دلم گرفت حرارت چو آهن از آتش

зи бод дам шавадаш симу зари равон чун об

ز باد دم شودش سیم و زر روان چون آب

Асарпазир чу шуд хоки маъдан аз оташ

اثرپذیر چو شد خاک معدن از آتش

зи боди сард каз он кӯй оварад хокӣ

ز باد سرد کز آن کوی آورد خاکی

Чу об гарм фитад ҷӯш дар ман аз оташ

چو آب گرم فتد جوش در من از آتش

Бъшқи донаи дилро чу коҳ дод ббод

بعشق دانه دل را چو کاه داد بباد

Дилам агарчӣ нигаҳ дошт хирман аз оташ

دلم اگرچه نگه داشت خرمن از آتش

Набӯд эмин аз офот , дар гурехт бъшқ

نبود ایمن از آفات، در گریخت بعشق

Надидаам ки кунад авди мأмн аз оташ

ندیده ام که کند عود مأمن از آتش

Чу бстдши зи ҷаҳон ва бахуд гирифташ ишқ

چو بستدش ز جهان و بخود گرفتش عشق

Чу моҳӣаст ки кардаст маскан аз оташ

چو ماهی است که کردست مسکن از آتش

Агарчӣ шамъи сари андари даҳони гази ниҳод

اگرچه شمع سر اندر دهان گاز نهاد

Гирифт нуру броФрохти гардан аз оташ

گرفت نور و برافراخت گردن از آتش

Дили муҷаррад аз офот ғайр маҳфӯзаст

دل مجرد از آفات غیر محفوظست

Ки беФтил салимаст равған аз оташ

که بی فتیل سلیم است روغن از آتش

зи кори ишқи бетон ранҷ мерасад оре

ز کار عشق بتن رنج می رسد آری

Мудоми дӯд буд қисми гулхан аз оташ

مدام دود بود قسم گلخن از آتش

Насиби дидаи ман аз рухи ту ҳрмонст

نصیب دیده من از رخ تو حرمانست

Ҳамеша дӯд хӯрд чашми равзан аз оташ

همیشه دود خورد چشم روزن از آتش

Бнўр ишқ кунад ҳасани ҳамчуи гулшани дил

بنور عشق کند حسن همچو گلشن دل

Балӣ чароғ кунад хонаи равшан аз оташ

بلی چراغ کند خانه روشن از آتش

Бъшқи роҳ тавон ёфт сӯии ту ки кулем

بعشق راه توان یافت سوی تو که کلیم

Бабради роҳи бўодии эмин аз оташ

ببرد راه بوادی ایمن از آتش