Қанд хаҷал мешавад аз лаб чун шукраш

قند خجل می شود از لب چون شکرش

Қӯт дил медиҳад бӯсаи ҷони парвариш

قوت دل می دهد بوسه جان پرورش

Заҳр ғамаш мехӯрам бўки бширин лабон

زهر غمش می خورم بوک بشیرین لبان

Коми дилам хуш кунад пистаи пари шукраш

کام دلم خوش کند پسته پر شکرش

Лиззати қанди внботи чошнӣӣ аз лабаш

لذت قند ونبات چاشنیی از لبش

Чашмаи оби ҳаёти ршҳаҳи лаъли турш

چشمه آب حیات رشحه لعل ترش

Аз даҳанаши қанди рехти лаъли шукри бор ӯ

از دهنش قند ریخت لعل شکر بار او

Дар қадамаши машки бехати зулфи парешони сараш

در قدمش مشک بیخت زلف پریشان سرش

Дил шударо қӯти ҷон аз лаб лаъл вайаст

دل شده را قوت جان از لب لعل ویست

Ҳаркии биҳиштӣ буд об диҳад кавсараш

هرکه بهشتی بود آب دهد کوثرش

Парда зрх барграфт дӯши шабам рӯз кард

پرده زرخ برگرفت دوش شبم روز کرد

Маънӣ хуршед дошт сӯрати маи пайкараш

معنی خورشید داشت صورت مه پیکرش

Аз каллаи воз қабо ҳаст буруни ёри мо

از کله واز قبا هست برون یار ما

Ёри шумо хргҳисти хайма буд чодараш

یار شما خرگهیست خیمه بود چادرش

Дар бар ӯ дайгарӣ мехӯрд оби ҳаёт

در بر او دیگری می خورد آب حیات

Мо чу гадоёни кӯй нон талабем аз дараш

ما چو گدایان کوی نان طلبیم از درش

Даъвии ишқ ту кард сайфи вбтў ҷон дод

دعوی عشق تو کرد سیف وبتو جان داد

Гарчи нагӯяд дурӯғ ҳеҷ макун бовараш

گرچه نگوید دروغ هیچ مکن باورش