Длоромӣ ки ҳамчун маи бшби бенанди дидораш

دلارامی که همچون مه بشب بینند دیدارش

Шабам чун рӯзи равшани гашт аз хуршеди рухсораш

شبم چون روز روشن گشت از خورشید رخسارش

Бнзҳт ба з фирдавсаст кӯии он биҳиштӣ рӯй

بنزهت به ز فردوس است کوی آن بهشتی روی

Ки дӯзах назд ошиқ ҳаст маҳрӯмии зи дидораш

که دوزخ نزد عاشق هست محرومی ز دیدارش

Гузар бар дарҷ дар дорад сухан дар пистаи тангаш

گذر بر درج در دارد سخن در پسته تنگش

Қадами болой ма дорад калла дар зери дастораш

قدم بالای مه دارد کله در زیر دستارش

зи ҳасрат ком гардад талхи он дами ҷони ширин ро

ز حسرت کام گردد تلخ آن دم جان شیرین را

Ки лаъл ӯ даромезад шукр бо оби гуфтораш

که لعل او در آمیزد شکر با آب گفتارش

Бидам ҷон парвараст он тан ки май бӯсади баҳри вақташ

بدم جان پرورست آن تن که می بوسد بهر وقتش

Бмлк Искандараст онкас ки май нӯшади хзрўорш

بملک اسکندرست آنکس که می نوشد خضروارش

Бҷони бӯсӣ ҳаме хоҳанд муштоқони азу эй дил

بجان بوسی همی خواهند مشتاقان ازو ای دل

Бирав зу бӯса акнӯн хар ки косади гашти бозораш

برو زو بوسه اکنون خر که کاسد گشت بازارش

Алоҷ ҷон ранҷураст дар хати дили ошӯбаш

علاج جان رنجورست در خط دل آشوبش

Мизоҷ об ҳайвонаст дар лаъли шкрборш

مزاج آب حیوانست در لعل شکربارش

зи қӯти ҷон буд эмини шаҳиди тири мижгонаш

ز قوت جان بود ایمن شهید تیر مژگانش

зи марги дил буд фориғи сқими чашми бемораш

ز مرگ دل بود فارغ سقیم چشم بیمارش

Навои камтари зан эй булбул ки шуд бозори ҳасани гул

نوا کمتر زن ای بلبل که شد بازار حسن گل

Шикаста аз гули ҳасанӣ ки рӯй ӯст гулзораш

شکسته از گل حسنی که روی اوست گلزارش

Аз он ёри писандидаи нгрдонми дилу дида

از آن یار پسندیده نگردانم دل و دیده

Гарм аз дидаи хӯни дили бирезади чашми хӯни хораш

گرم از دیده خون دل بریزد چشم خون خوارش

зи ишқат ҳамчу Фарҳодаст мискини сайфи фарғонӣ

ز عشقت همچو فرهادست مسکین سیف فرغانی

Ки шӯри андари ҷаҳони андохти ширинии ашъораш

که شور اندر جهان انداخت شیرینی اشعارش