Туркӣаст ёри ман ки надонад кас аз гулаш

ترکیست یار من که نداند کس از گلش

ӯ тунди хуу банда на марди таҳаммулаш

او تند خو و بنده نه مرد تحملش

Пистаи даҳон ки дар сухан ва ханда ме шавад

پسته دهان که در سخن و خنده می شود

Зони пистаи пуршукри тибқ рӯй чун гулаш

زآن پسته پرشکر طبق روی چون گلش

Поёни зулфи ҷаъди парешон сараш надид

پایان زلف جعد پریشان سرش ندید

Чндонкаҳ давр кард дили андари тасалсулаш

چندانکه دور کرد دل اندر تسلسلش

Бе ӯ зи зиндагонӣ чун сайр гашта ам

بی او ز زندگانی چون سیر گشته ام

Зони ҷон хитоб мекунам андари трслш

زآن جان خطاب می کنم اندر ترسلش

ӯ шоҳи байт назм ҷаҳонаст зинҳор

او شاه بیت نظم جهانست زینهار

Ҷузи меҳру ма радиф макун дар тағаззулаш

جز مهر و مه ردیف مکن در تغزلش

Ҳар сӯратӣ ки нақш кунад дар замири ман

هر صورتی که نقش کند در ضمیر من

Андеша бар хато буд андари тахайюлаш

اندیشه بر خطا بود اندر تخیلش

Чандини ҳазор тарки ттории нғўлаҳ ро

چندین هزار ترک تتاری نغوله را

Гесуи бурӣдаи бинии азошўби кокулаш

گیسو بریده بینی ازآشوب کاکلش

ӯ зевари арӯс ҷамол худаст ва нест

او زیور عروس جمال خودست و نیست

Баҳри мазиди ҳасани бзиўри таҷаммулаш

بهر مزید حسن بزیور تجملش

Оҳӯии ҷони бандаи чарогоҳ хеш ёфт

آهوی جان بنده چراگاه خویش یافت

Бар барги гул чу машк биафшонад сунбулаш

بر برگ گل چو مشک بیفشاند سنبلش

Девона ӣӣ шавад ки наёяд бҳўши боз

دیوانه یی شود که نیاید بهوش باز

Ҳар оқилӣ ки дид бмстии шамоилаш

هر عاقلی که دید بمستی شمایلش

Ҷони барад ва ишва дод ваҳмаи солаи ин буд

جان برد و عشوه داد وهمه ساله این بود

Бо ӯ тақарруби ман ва бо ман тФзлш

با او تقرب من و با من تفضلش

Онкас ки асб дар паии ин шаҳсавор ронад

آنکس که اسب در پی این شهسوار راند

Рахташ боб рафту хроФтод бар пулаш

رختش بآب رفت و خرافتاد بر پلش

Бо гулистони чеҳра ӯ фориғаст сайф

با گلستان چهره او فارغست سیف

Аз бӯстону ҳасани гулу бонги булбулаш

از بوستان و حسن گل و بانگ بلبلش