Чун азони мавсим каз вгрддҷҳонро вақти хуш

چون ازآن موسم کز وگرددجهان را وقت خوش

Ва згл влолаҳ шавад пери вҷўонро вақти хуш

و زگل ولاله شود پیر وجوان را وقت خوش

Омёнро вақти хуш ( чун ) шоҳиди гул рух намӯд

عامیان را وقت خوش (چون) شاهد گل رخ نمود

Рӯй бинмо то шавад мари ошиқонро вақти хуш

روی بنما تا شود مر عاشقان را وقت خوش

Аз сурӯди вуруд агар хуш дил шаванд асҳоби лаҳв

از سرود ورود اگر خوش دل شوند اصحاب لهو

Ҷузи бёдт кӣ шавад соҳиби дилонро вақти хуш

جز بیادت کی شود صاحب دلان را وقت خوش

Врчаҳи мурғи андари қафас хуш набӯд аздидори ту

ورچه مرغ اندر قفس خوش نبود ازدیدار تو

Дар тан ҳамчун қафас шуд мурғи ҷонро вақти хуш

در تن همچون قفس شد مرغ جان را وقت خوش

Пой хоҳам кӯфти зини пас азсмоъи номи дӯст

پای خواهم کوفت زین پس ازسماع نام دوست

Брзмини зони сон ки гардад осмонро вақти хуш

برزمین زآن سان که گردد آسمان را وقت خوش

Азсри ҳол ар биҷунбанд сиррии дарвеш ӯ

ازسر حال ار بجنباند سری درویش او

Гардад аз таъсири он куну маконро вақти хуш

گردد از تأثیر آن کون و مکان را وقت خوش

Бахти рогФтм мадад кун то бигӯям як ғазал

بخت راگفتم مدد کن تا بگویم یک غزل

Каз самоъаш гардад ин сарви равонро вақти хуш

کز سماعش گردد این سرو روان را وقت خوش

Кзлби ширин ӯ вази ханда чун шукраш

کزلب شیرین او وز خنده چون شکرش

Зоҳидии рорў турш шуд орифонро вақти хуш

زاهدان رارو ترش شد عارفان را وقت خوش

Ошиқонро шӯр ҳосил шуд чу ҷонон рақс кард

عاشقان را شور حاصل شد چو جانان رقص کرد

Осмон зад чархи вшди мари ахтаронро вақти хуш

آسمان زد چرخ وشد مر اختران را وقت خوش

Сайфи фарғонии зшърти омёнро баҳра нест

سیف فرغانی زشعرت عامیان را بهره نیست

Кӣ кунад бонги ҷараси мари корвонро вақти хуш

کی کند بانگ جرس مر کاروان را وقت خوش

Гарчи устод аз калом аллоҳ кунад таълимашон

گرچه استاد از کلام الله کند تعلیمشان

Ҷуз бибозӣ кӣ шавад мари кӯдаконро вақти хуш

جز ببازی کی شود مر کودکان را وقت خوش