эй саодати зпии зинату зебоӣ ро

ای سعادت زپی زینت و زیبایی را

Бофта бар қади ту кисвати раъное ро

بافته بر قد تو کسوت رعنایی را

Ишқи рӯят чу марои ҳалқаи бузад бар дар дил

عشق رویت چو مرا حلقه بزد بر در دل

Шавқ аз хона ба дар кард шикебе ро

شوق از خانه به در کرد شکیبایی را

Гар бубинами рух чун шамъи ту эй ҷон бимаст

گر ببینم رخ چون شمع تو ای جان بیمست

Коби чашмами бикашади оташи бенаӣ ро

کآب چشمم بکشد آتش بینایی را

Зарраҳогар ҳама хуршед шавад бе рӯят

ذره ها گر همه خورشید شود بی رویت

Набӯд рӯзу шаби ошиқи савдое ро

نبود روز و شب عاشق سودایی را

Ман шӯридаи сари кӯии туро тарк кунам

من شوریده سر کوی ترا ترک کنم

Гар магас тарк кунад суҳбати ҳалвое ро

گر مگس ترک کند صحبت حلوایی را

Дар даҳони тамаъам чун туршӣ кунад кунад

در دهان طمعم چون ترشی کند کند

Лаби ширини ту дандони шукри хое ро

لب شیرین تو دندان شکر خایی را

Даҳани танги ту чун зарра дар сояи ниҳон

دهن تنگ تو چون ذره در سایه نهان

Нафй кардааст зхўди тӯҳмати пайдое ро

نفی کرده است زخود تهمت پیدایی را

Сабр бо ғамза ғоратгарат афганд сипар

صبر با غمزه غارتگرت افگند سپر

Дафъ шамшер кунад лашкари яғмое ро

دفع شمشیر کند لشکر یغمایی را

Ҳаваси наргиси шери аФгни ту дар Кувайт

هوس نرگس شیر افگن تو در کویت

Бо сегон инс диҳад оҳӯии саҳройӣ ро

با سگان انس دهد آهوی صحرایی را

Баҳри ту гавҳари дайни тарки ҳаме бояд кард

بهر تو گوهر دین ترک همی باید کرد

Зонкаҳи ту хоки шумории зари дунёе ро

زآنکه تو خاک شماری زر دنیایی را

Саъдӣ ар шеъри ману ҳасан ту дидӣ гуфтӣ

سعدی ار شعر من و حسن تو دیدی گفتی

Ғоят инаст ҷамолу сухани ороӣ ро

غایت اینست جمال و سخن آرایی را

Сайфи фарғонӣ чун шамъи хаёлаш бо тест

سیف فرغانی چون شمع خیالش با تست

Чаҳ ғам ар рӯз набошад шаби танҳоӣ ро

چه غم ار روز نباشد شب تنهایی را

Марди нодони зғми осӯда буд чун кӯдак

مرد نادان زغم آسوده بود چون کودک

Хез ва чун таҳта башу дафтари доноӣ ро

خیز و چون تخته بشو دفتر دانایی را