Ёр султонаст вмн дар хизмати султони хеш
یار سلطانست ومن در خدمت سلطان خویش
Халқро овардаам дар тоъати фармони хеш
خلق را آورده ام در طاعت فرمان خویش
Ёр меҳмон мерасад ман аз барои назул ӯ
یار مهمان می رسد من از برای نزل او
Дар танури сина май сӯзами дили бирёни хеш
در تنور سینه می سوزم دل بریان خویش
Чун Зулайхо дар сафар ошиқ шудам бар рӯй ёр
چون زلیخا در سفر عاشق شدم بر روی یار
Подшоҳӣ ёфт Юсуф дар ғрибстони хеш
پادشاهی یافت یوسف در غریبستان خویش
Ман биҷои нон чу кӯдак дар шикам хӯн ме хӯрам
من بجای نان چو کودک در شکم خون می خورم
Каз ҷигар хӯрдани дилам сайр омадаст азҷони хеш
کز جگر خوردن دلم سیر آمدست ازجان خویش
Ишқи гардани зан ки шамшераши балои вмҳнтст
عشق گردن زن که شمشیرش بلا ومحنتست
Азср ушшоқ созад косҳо бархон хеш
ازسر عشاق سازد کاسها برخوان خویش
Гуфтам ӯрои к-эии табиби ҷони туе ҷарроҳи дил
گفتم اورا کای طبیب جان تویی جراح دل
Марҳами васлии буна бар хастаи ҳиҷрони хеш
مرهم وصلی بنه بر خسته هجران خویش
Гуфт эй мискин ки баҳри луқма ӣӣ брҳри дарӣ
گفت ای مسکین که بهر لقمه یی برهر دری
Андарин савдо ки пухтӣ хом кардам нони хеш
اندرین سودا که پختی خام کردم نان خویش
Азнзр кардани дарони сӯрат ки ҷон май пурвирд
ازنظر کردن درآن صورت که جان می پرورد
Ганҷ маънӣ ёфтам андари дили вайрони хеш
گنج معنی یافتم اندر دل ویران خویش
Чун зшўқши хӯн наме риздбҷои оби чашм
چون زشوقش خون نمی ریزدبجای آب چشم
Ханда меояд маро бар дидаи гирёни хеш
خنده می آید مرا بر دیده گریان خویش
Дар раҳат саргашта ам хоҳад шудан дар ҳар қадам
در رهت سرگشته ام خواهد شدن در هر قدم
Поем аз ҷо , грнгирии дасти сари гардони хеш
پایم از جا، گرنگیری دست سر گردان خویش
Ошиқ бе дили бирезади ҷони худ дрпои ёр
عاشق بی دل بریزد جان خود درپای یار
Абр бар дарё фишонд қатраи борони хеш
ابر بر دریا فشاند قطره باران خویش
Дӯстро дар гардан афгандам ҳазорон ақд дар
دوست را در گردن افگندم هزاران عقد در
Ман ки шоҳонро надодами гавҳарӣ аз кони хеш
من که شاهان را ندادم گوهری از کان خویش
Худ сазовори чунин гавҳар ки мо дорем нест
خود سزاوار چنین گوهر که ما داریم نیست
Онкӣ хоҳад чун гадоён ( ӯ ) здрўишони хеш
آنکه خواهد چون گدایان (او) زدرویشان خویش
Сайфи фарғонии алоҷи ранҷи хеш азкс мапурс
سیف فرغانی علاج رنج خویش ازکس مپرس
Гар даво хоҳӣ бирав зин дард кун дармони хеш
گر دوا خواهی برو زین درد کن درمان خویش
Булбули бустони ҳасанати сайфи фарғонии манам
بلبل بستان حسنت سیف فرغانی منم
Ғулғулӣ афгандаам дар олам аз алҳони хеш
غلغلی افگنده ام در عالم از الحان خویش
Хушк равад қавли ҳаркаси лоиқи самъ ту нест
خشک رود قول هرکس لایق سمع تو نیست
Нғмҳоитар шинав аз булбули бустони хеш
نغمهای تر شنو از بلبل بستان خویش