Гар хуш кунам даҳони злби длстони хеш

گر خوش کنم دهان زلب دلستان خویش

Ҳаргизи зи тан бурун нануҳум пои ҷони хеш

هرگز ز تن برون ننهم پای جان خویش

Султони фақир ман шавад ар тарбият кунад

سلطان فقیر من شود ار تربیت کند

Ман бандаро блқмаҳи нонеи зхўони хеш

من بنده را بلقمه نانی زخوان خویش

Дили сайди дӯсти гашт чу бар мурғи рӯҳ ( зад )

دل صید دوست گشت چو بر مرغ روح (زد)

Як тири ғамзаи зи абрӯӣ ҳамчун камони хеш

یک تیر غمزه ز ابروی همچون کمان خویش

Бар ҷон чу соя ӣӣ нарасад аз эй ишқ

بر جان چو سایه یی نرسد از همای عشق

Рӯи пеши саги Фгни тан чун устихони хеш

رو پیش سگ فگن تن چون استخوان خویش

Аз кӯй ӯ бадар нарӯм гарчи банда ро

از کوی او بدر نروم گرچه بنده را

Чун саги бснг давр кунад зостони хеш

چون سگ بسنگ دور کند زآستان خویش

Ҳар зард рӯй ишқ ки дар дастами аўФтд

هر زرد روی عشق که در دستم اوفتد

Дар поши молами ин рух чун заъфарони хеш

در پاش مالم این رخ چون زعفران خویش

Бар хоки пои дӯст касе кӯи ниҳоди лаб

بر خاک پای دوست کسی کو نهاد لب

ӯ мурда зинда кард боби равони хеш

او مرده زنده کرد بآب روان خویش

Кас бар бисоти ишқи мари он шоҳро набард

کس بر بساط عشق مر آن شاه را نبرد

ӯ бо касе бимонад ки дар бохти он хеш

او با کسی بماند که در باخت آن خویش

Аз баҳри дӯсти доира ӣӣ кун зҷони вдл

از بهر دوست دایره یی کن زجان ودل

Пас дӯстро чу нуқта бибин дар миёни хеш

پس دوست را چو نقطه ببین در میان خویش

Ҳркў хӯрд змшрби ишқаши мудоми об

هرکو خورد زمشرب عشقش مدام آب

Баҳрӣ шавад муҳӣти внбинди карони хеш

بحری شود محیط ونبیند کران خویش

Дилҳо бсухт ишқи вбҷз дил надошт ҷой

دلها بسوخت عشق وبجز دل نداشت جای

Ҷузи ишқи кас хароб нахоҳад макони хеш

جز عشق کس خراب نخواهد مکان خویش

Дар пеши ҷяши ҳиммат ошиқ наистод

در پیش جیش همت عاشق نایستاد

Султони моҳ бо сипаҳи ахтарони хеш

سلطان ماه با سپه اختران خویش

Қутби фалаки бмзҳби ушшоқ мурда аст

قطب فلک بمذهب عشاق مرده است

эй наъш бар ҷинозаи Фгни духтарони хеш

ای نعش بر جنازه فگن دختران خویش

Гар зини ғазал самоъ кунад Зуҳра , муштарӣ

گر زین غزل سماع کند زهره، مشتری

Дар пои чанг ӯ Фгнди тилсони хеш

در پای چنگ او فگند طیلسان خویش

То сайфи зикр дӯст бигӯед бкоми худ

تا سیف ذکر دوست بگوید بکام خود

Биниҳод дӯст дар даҳан ӯ забони хеш

بنهاد دوست در دهن او زبان خویش