эй гул рӯй ту бардаи равнақи гулзорҳо

ای گل روی تو برده رونق گلزارها

Дар дили ғунчаи басии ҳасани турои асрорҳо

در دل غنچه بسی حسن ترا اسرارها

Гар биёад рӯй ту обӣ хӯрам дар вақти марг

گر بیاد روی تو آبی خورم در وقت مرگ

Бегул аз хоки раҳеи сар бар наёрад хорҳо

بی گل از خاک رهی سر بر نیارد خارها

Гул ки бошад пеш рӯй ту ки ӯро чун гиёҳ

گل که باشد پیش روی تو که او را چون گیاه

Баъди азин оранд ва бифурӯшанд дар бозорҳо

بعد ازین آرند و بفروشند در بازارها

Бо чилипои сари зулфат ки ноқавс ашканд

با چلیپای سر زلفت که ناقوس اشکند

Наъраи тавҳиди хезади зини пас аз зуннорҳо

نعره توحید خیزد زین پس از زنارها

Ҳасани шаҳри ошӯб ( ту ) чун бар вилоят даст ёфт

حسن شهر آشوب (تو) چون بر ولایت دست یافت

Сарварони маликро дар по равад дасторҳо

سروران ملک را در پا رود دستارها

Кори ман зуҳдасту тавба додани мардуми замӣ

کار من زهد است و توبه دادن مردم زمی

Гар меишқат хӯрам тавба кунам зини корҳо

گر می عشقت خورم توبه کنم زین کارها

Ишқ донад нақши ағёр аз дили ошиқи стрд

عشق داند نقش اغیار از دل عاشق سترد

Сиккаро оташ тавонад бурдан аз динорҳо

سکه را آتش تواند بردن از دینارها

Каси буруни хона муҳаррам нест сари ишқ ро

کس برون خانه محرم نیست سر عشق را

Дар фурӯи банди ин сухан май гӯй бо деворҳо

در فرو بند این سخن می گوی با دیوارها

Гар дрхтонро буд аз сари ҳаллоҷи огаҳӣ

گر درختانرا بود از سر حلاج آگهی

Ончӣ аз вай мешунӯдӣ бишинавӣ аз дорҳо

آنچه از وی می شنودی بشنوی از دارها

Гар баҳори васли хоҳии сайф фарғонӣ бирав

گر بهار وصل خواهی سیف فرغانی برو

Ҳамчуи булбул дар хазони дами даракаш аз гуфторҳо

همچو بلبل در خزان دم درکش از گفتارها

Длбро бе ман Марв гар гуядат пӯри ҳасан

دلبرا بی من مرو گر گویدت پور حسن

Хез то тўФӣ кунем эй дӯст дар гулзорҳо

خیز تا طوفی کنیم ای دوست در گلزارها