эй карда ба ишқи ту дили парвариши ҷон ҳо

ای کرده به عشق تو دل پرورش جان‌ها

Гардун чу рахти моҳии нодида ба даврон ҳо

گردون چو رخت ماهی نادیده به دوران‌ها

Онро ки чу ту сарвӣ дар хона буд доим

آن را که چو تو سروی در خانه بود دایم

Аз бехабарӣ бошад рафтани сӯии бустон ҳо

از بی‌خبری باشد رفتن سوی بستان‌ها

Онро ки гули рӯйиши зардии з ғамат гирад

آن را که گل رویش زردی ز غمت گیرد

Хок қадамаш бошад сарсабзии райҳон ҳо

خاک قدمش باشد سرسبزی ریحان‌ها

Зонгшти хаёли ту чун нақши пазируфтам

زانگشت خیال تو چون نقش پذیرفتم

Аз дасти дилами як як чун ранг бирафт он ҳо

از دست دلم یک یک چون رنگ برفت آن‌ها

Аз ранги туу бӯят дар гул асарӣ дидаст

از رنگ تو و بویت در گل اثری دیدست

Булбул ки намеояд беруни зи гулистон ҳо

بلبل که نمی‌آید بیرون ز گلستان‌ها

Баҳри ман дили хастае тарки камони абрӯ

بهر من دل‌خسته ای ترک کمان‌ابرو

Тири мижаро кардӣ сртиз чу пайкон ҳо

تیر مژه را کردی سرتیز چو پیکان‌ها

эй зулфи ту чун чавгон бимаст ки аз дастат

ای زلف تو چون چوگان بیم است که از دستت

Чун кӯй ба сари гирдами гирди ҳамаи майдон ҳо

چون کوی به سر گردم گرد همه میدان‌ها

Гуфтам ба вафо бо ту аҳдии бикунами лекин

گفتم به وفا با تو عهدی بکنم لیکن

Аз сахти дилии сустии андари ҳамаи паймон ҳо

از سخت‌دلی سستی اندر همه پیمان‌ها

Аз орзӯии рӯят буд онкии зи баҳри гул

از آرزوی رویت بود آنکه ز بهر گل

Вақте тараф хотир мерафт ба бустон ҳо

وقتی طرف خاطر می‌رفت به بستان‌ها

Ту дар ҳарами дилҳо сокин шудае вонгаҳ

تو در حرم دل‌ها ساکن شده‌ای وآنگه

Сайф аз ҳаваси каъбаи паймӯдаи биёбон ҳо

سیف از هوس کعبه پیموده بیابان‌ها