эй ки дар боғ ҷамоласт рухи ту чун гул

ای که در باغ جمالست رخ تو چون گل

Гули ту дар сухан оварад маро чун булбул

گل تو در سخن آورد مرا چون بلبل

Гар бибастоннигарӣ вари бглстони гузарӣ

گر ببستان نگری ور بگلستان گذری

Бод бар хок наад пеши ту рухсораи гул

باد بر خاک نهد پیش تو رخساره گل

Нест бо ъзи ту дар кӯии ту дарвешии ор

نیست با عز تو در کوی تو درویشی عار

Ҳаст аз банди ғуломии ту озодии зл

هست از بند غلامی تو آزادی ذل

Ишқи ту тохтан оварад ва маро кард шикор

عشق تو تاختن آورد و مرا کرد شکار

Чист ъсФўр ки симурғ дарав зад чнгл

چیست عصفور که سیمرغ درو زد چنگل

Аҷамии вори марои силсила дар гардан кард

عجمی وار مرا سلسله در گردن کرد

Ҳиндӯии зулфи ту эй тарки ттории кокул

هندوی زلف تو ای ترک تتاری کاکل

Ташнаи васли туро чанд сабу зад бар санг

تشنه وصل ترا چند سبو زد بر سنگ

Тоқи абрӯии ту он оби латофатро пул

طاق ابروی تو آن آب لطافت را پل

Ҳар ки бероҳ бар ишқи ту раҳ рафт ӯ ро

هر که بی راه بر عشق تو ره رفت او را

Зулфи ту роҳ зад эй рӯй ту ҳодии сбл

زلف تو راه زد ای روی تو هادی سبل

Ту бад-ӣни ҳасан дар айём фузудӣ фитна

تو بدین حسن در ایام فزودی فتنه

Ман бад-ӣни шеър дар офоқи Фгндми ғулғул

من بدین شعر در آفاق فگندم غلغل

Бсхни марди зи ушшоқи ту натавонад шуд

بسخن مرد ز عشاق تو نتواند شد

Ҳамчу шоҳин нашавад хоади бзрини знгл

همچو شاهین نشود خاد بزرین زنگل

Адабам гуфт хамаш бош ва дигар шеър магӯ

ادبم گفت خمش باش و دگر شعر مگو

Натавонам ки марои шавқ ( ту ) мегуяд қул

نتوانم که مرا شوق (تو) می گوید قل

Сайфи фарғонӣ дар зумраи ушшоқ ту нест

سیف فرغانی در زمره عشاق تو نیست

Асби шатранҷ бмидон наравад бо длдл

اسب شطرنج بمیدان نرود با دلدل