з рӯй пардаи броФгн ки халқро идаст

ز روی پرده برافگن که خلق را عیدست

Ҳилоли абрӯии ту ҳамчуи ғарраи шавол

هلال ابروی تو همچو غره شوال

Муҳӣти лутф чу дарёи мудом дар мавҷ аст

محیط لطف چو دریا مدام در موج است

Миёни доира рӯй ту зи нуқтаи хол

میان دایره روی تو ز نقطه خال

Рухи ту бар тибқ рӯй ту бидон монад

رخ تو بر طبق روی تو بدان ماند

Ки бар рух гул сурхаст рӯй лолаи ол

که بر رخ گل سرخست روی لاله آل

зи нури чеҳраи ту пуртӯии мау хуршед

ز نور چهره تو پرتوی مه و خورشید

зи қавси абрӯии ту гӯша ӣӣ камони ҳилол

ز قوس ابروی تو گوشه یی کمان هلال

Бпиши тести мукаддар чу сайлу тира чу занг

بپیش تست مکدر چو سیل و تیره چو زنگ

Брўшнӣ агар ойӣна бошад оби зулол

بروشنی اگر آیینه باشد آب زلال

зи хрқҳо бадар оянд чун кунад таъсир

ز خرقها بدر آیند چون کند تأثیر

Шароби ишқи ту дар суфиёни соҳиби ҳол

شراب عشق تو در صوفیان صاحب حال

БўсФи он даҳану лаби куҷо буд қудрат

بوصف آن دهن و لب کجا بود قدرت

Маро ки лукнат аҷзаст дар забони мақол

مرا که لکنت عجزست در زبان مقال

Гадои кӯии туам кӣ буд чу ман дарвеш

گدای کوی توام کی بود چو من درویش

Бензад чун ту тавонгари азиз ҳамчун мол

بنزد چون تو توانگر عزیز همچون مال

зи шохи беди куҷои бод зан кунад султон

ز شاخ بید کجا باد زن کند سلطان

Вгрчаҳи мрўҳаҳи гардон тарк ӯст шимол

وگرچه مروحه گردان ترک اوست شمال

Чу кӯзаи зи оби висолати даҳони ман пар кун

چو کوزه ز آب وصالت دهان من پر کن

Бқтраҳ ӣӣ ду ки лаби хушк мондаам чу суфол

بقطره یی دو که لب خشک مانده ام چو سفال

Рух ту дид ва бинолед сайфи фарғонӣ

رخ تو دید و بنالید سیف فرغانی

Чу гул шкФт магӯ андалебро ки манол

چو گل شکفت مگو عندلیب را که منال

Биё ки дар шаби ҳиҷрони ту басии дидем

بیا که در شب هجران تو بسی دیدیم

« ҷазоӣ онкӣ нагуфтем шукри рӯзи висол »

«جزای آنکه نگفتیم شکر روز وصال »

Ҳилоли ҳасани бъҳди рух ту ёфт камол

هلال حسن بعهد رخ تو یافت کمال

Ки ҳам ҷамоли ҷаҳонӣ ва ҳам ҷаҳони ҷамол

که هم جمال جهانی و هم جهان جمال