Аё султони ишқ ту нишаста бар сарири дил

ایا سلطان عشق تو نشسته بر سریر دل

Блшкрҳоӣ худ карда тасарруф дар замири дил

بلشکرهای خود کرده تصرف در ضمیر دل

Раиси ақлро гуфтам сари худ гир эй мискин

رئیس عقل را گفتم سر خود گیر ای مسکین

Чу шоҳи ишқ ӯ биниҳод пое бар сарири дил

چو شاه عشق او بنهاد پایی بر سریر دل

Туро аз ҳасани лшкрҳост эй султони султонон

ترا از حسن لشکرهاست ای سلطان سلطانان

Ки мегиранд малики ҷон ва май оранди асири дил

که می گیرند ملک جان و می آرند اسیر دل

з сӯзан бугзарад бе шаки тан чун ресмони ман

ز سوزن بگذرد بی شک تن چون ریسمان من

Агар миқрози ғами ронии азин сон бар ҳарири дил

اگر مقراض غم رانی ازین سان بر حریر دل

Дарин мулкӣ ки ман дорам хароб аз давлати ишқат

درین ملکی که من دارم خراب از دولت عشقت

Ғамати гӯи кор худ мекун ки маъзуласт амири дил

غمت گو کار خود می کن که معزولست امیر دل

Бидон рухсор чун оташи танури ишқ бар кардӣ

بدان رخسار چون آتش تنور عشق بر کردی

Ман нопухта аз хомии дарави бастами хамири дил

من ناپخته از خامی درو بستم خمیر دل

Чу молик безиён бошад зи дӯзахи ҳарки ӯ дорад

چو مالک بی زیان باشد ز دوزخ هرکه او دارد

зи ризвони хаёли ту биҳиштӣ дар съири дил

ز رضوان خیال تو بهشتی در سعیر دل

Агар исои ишқ ту накардӣ чораи чашмаш

اگر عیسی عشق تو نکردی چاره چشمش

Бнўри оташ Мӯсо надидӣ раҳи зрири дил

بنور آتش موسی ندیدی ره ضریر دل

Дар о дар хонақоҳ эй ҷон ва дар даҳ сӯфӣонаш ро

در آ در خانقاه ای جان و در ده صوفیانش را

Май ишқат , ки беруни баради азуи саҷҷодаи пери дил

می عشقت، که بیرون برد ازو سجاده پیر دل

Чу ҷонро Осиёи шавқ дар чархаст аз васлат

چو جان را آسیای شوق در چرخست از وصلت

Бидиҳ обӣ ки дар афлок оташ зад асири дил

بده آبی که در افلاک آتش زد اثیر دل

зи ишқати хотамӣ гар ҳаст ҷон чун сулаймон ро

ز عشقت خاتمی گر هست جان چون سلیمان را

Нигини меҳри ғайри ту бахуд нагирифт қӣри дил

نگین مهر غیر تو بخود نگرفت قیر دل

Мидод аз хотир ва коғаз кунад аз дафтари фикрат

مداد از خاطر و کاغذ کند از دفتر فکرت

Барои зикри ту , вази ҷон қалам созад дабири дил

برای ذکر تو، وز جان قلم سازد دبیر دل

Дилам бе ғами ғамат бе дили нбўдстнд вокнўн шуд

دلم بی غم غمت بی دل نبودستند واکنون شد

Дили ман ногузири ғами ғами ту ногузири дил

دل من ناگزیر غم غم تو ناگزیر دل

Вроўро низ дарёбӣ чунон магузор ( ва ) масташ кун

وراورا نیز دریابی چنان مگذار (و) مستش کن

Ки бе он бадарға дар раҳ хатар дорад хатири дил

که بی آن بدرقه در ره خطر دارد خطیر دل

Ҳануз ин доя гетӣ назод аз модари фитрат

هنوز این دایه گیتی نزاد از مادر فطرت

Ки навзодони андӯҳат ҳаме хӯрданд шери дил

که نوزادان اندوهت همی خوردند شیر دل

з даст ҳастӣ худ сари набардии сайфи фарғонӣ

ز دست هستی خود سر نبردی سیف فرغانی

Агар занҷири ишқ ту набӯдӣ пои гири дил

اگر زنجیر عشق تو نبودی پای گیر دل