Аё султони ишқ ту нишаста брсрири дил

ایا سلطان عشق تو نشسته برسریر دل

Блшкрҳоӣ худ карда тасарруф дар замири дил

بلشکرهای خود کرده تصرف در ضمیر دل

Раиси ақлро гуфтам сари худ гир эй мискин

رئیس عقل را گفتم سر خود گیر ای مسکین

Чу шоҳи ишқ ӯ биниҳод пое бар сарири дил

چو شاه عشق او بنهاد پایی بر سریر دل

Туро аз ҳасани лшкрҳост эй султони султонон

ترا از حسن لشکرهاست ای سلطان سلطانان

Ки мегиранд малики ҷони вмии оранди асири дил

که می گیرند ملک جان ومی آرند اسیر دل

Дарин мулкӣ ки ман дорам хароб аз давлати ишқат

درین ملکی که من دارم خراب از دولت عشقت

Ғамати гӯи ҳукми худ май рон ки маъзуласт амири дил

غمت گو حکم خود می ران که معزولست امیر دل

Дро дар хонақоҳ эй ҷони вдри даҳ зоҳидонаш ро

درآ در خانقاه ای جان ودر ده زاهدانش را

Май ишқат ки беруни баради азуи саҷҷодаи пери дил

می عشقت که بیرون برد ازو سجاده پیر دل

зи мисатон май ишқати яке ҳамроҳ кун боӯ

ز مستان می عشقت یکی همراه کن بااو

Ки бе ин бадарға дар раҳ хатар дорад хатири дил

که بی این بدرقه در ره خطر دارد خطیر دل

з сӯзан бугзарад бе шаки тан чун ресмони ман

ز سوزن بگذرد بی شک تن چون ریسمان من

Агар миқрози ғами ронии азин сон бар ҳарири дил

اگر مقراض غم رانی ازین سان بر حریر دل

Танури ишқ чун шуд гарми азони рухсор чун оташ

تنور عشق چون شد گرم ازآن رخسار چون آتش

Ман нопухта аз хомии дарави бастами хамири дил

من ناپخته از خامی درو بستم خمیر دل

Чу ҷонрои Осиёи шавқ дар чархаст аз васлат

چو جانرا آسیای شوق در چرخست از وصلت

Бидиҳ обӣ ки дар афлок оташ зад асири дил

بده آبی که در افلاک آتش زد اثیر دل

Агар исои ишқ ту накардӣ чораи чашмаш

اگر عیسی عشق تو نکردی چاره چشمش

Бнўри оташ Мӯсо надидӣ раҳи зрири дил

بنور آتش موسی ندیدی ره ضریر دل

Дарин роҳӣ ки сарҳоро дрўхўФст , бар сангӣ

درین راهی که سرها را دروخوفست، بر سنگی

Наомад пои ҷони тошди ғами ту дастгири дил

نیامد پای جان تاشد غم تو دستگیر دل

зи ишқат хотамӣ кардаст ҷон чун сулаймонам

ز عشقت خاتمی کردست جان چون سلیمانم

Нигини меҳри ғайри ту бахуд нагирифт қӣри дил

نگین مهر غیر تو بخود نگرفت قیر دل

Барин маншури султонии бхти сайфи фарғонӣ

برین منشور سلطانی بخط سیف فرغانی

Барои номи ту аз ҷон қалам созад дабири дил

برای نام تو از جان قلم سازد دبیر دل

Ғами ишқати маро дай гуфт дории лашкари ҷонии азин

غم عشقت مرا دی گفت داری لشکر جانی ازین

Атфоли рӯҳонӣ ки прўрдии бшири дил

اطفال روحانی که پروردی بشیر دل

Агар душмани сӯии эшон براردи найзаи таънӣ

اگر دشمن سوی ایشان برآرد نیزه طعنی

Камони ҳиммати андар каш бизан бурҷонаши тирдл

کمان همت اندر کش بزن برجانش تیردل