Тании дории басони хирмани гул

تنی داری بسان خرمن گل

Арақ аз ваии равон чун равғани гул

عرق از وی روان چون روغن گل

Сабо аз рашки андом чу обат

صبا از رشک اندام چو آبت

Фгндаҳи оташи андари хирмани гул

فگنده آتش اندر خرمن گل

Чаман аз хиҷлат рӯй чу моҳат

چمن از خجلت روی چو ماهت

Шикаста чун бунафшаи гардани гул

شکسته چون بنفشه گردن گل

Гар аз рӯяти баҳор огоҳ бошад

گر از رویت بهار آگاه باشد

Пушаймон гардад аз овардани гул

پشیمان گردد از آوردن گل

Бсили тираи абри навбаҳорӣ

بسیل تیره ابر نوبهاری

Бирезади об рӯй равшани гул

بریزد آب روی روشن گل

Ғами ту дар гиребони дили ман

غم تو در گریبان دل من

Чу хори овехта дар домани гул

چو خار آویخته در دامن گل

Манам аз хӯрдан ғамҳои ту шод

منم از خوردن غمهای تو شاد

Чу занбӯри асал аз хӯрдани гул

چو زنبور عسل از خوردن گل

Агар аз хоки Кувайт бӯ бигирад

اگر از خاک کویت بو بگیرد

Қабои ғунчау пероҳани гул

قبای غنچه و پیراهن گل

Чу дар барг аз хазон зардӣ фазояд

چو در برگ از خزان زردی فزاید

з рӯҳ наУмия андари тани гул

ز روح نامیه اندر تن گل

Мҳо аз сайф фарғонӣ маёзор

مها از سیف فرغانی میازار

Нахоҳад андалеб озурдани гул

نخواهد عندلیب آزردن گل

Гулатро ҳамчуи булбул дӯст дораст

گلت را همچو بلبل دوست دارست

Ҷаъл бошад на булбули душмани гул

جعل باشد نه بلبل دشمن گل