Чу бинад рӯй ту эй нозанини гул

چو بیند روی تو ای نازنین گل

Кунад бар ту ҳазорон офарини гул

کند بر تو هزاران آفرین گل

Ту бо ин ҳасан агар дар гулшани ое

تو با این حسن اگر در گلشن آیی

Наад пеши рахти рӯ бар замини гул

نهد پیش رخت رو بر زمین گل

Агар булбул кунад зикри ту дар боғ

اگر بلبل کند ذکر تو در باغ

з науммат нақш гирад чун нигини гул

ز نامت نقش گیرد چون نگین گل

Чу аз зикри лабат ширин кунад ком

چو از ذکر لبت شیرین کند کام

Шавад дар ҳалқи занбӯри ангабини гул

شود در حلق زنبور انگبین گل

Гулии ту аз гиребон то бдомн

گلی تو از گریبان تا بدامن

Баҳр ҷониб бирез аз остини гул

بهر جانب بریز از آستین گل

Агар дар хонаи гули хоҳии баҳри вақт

اگر در خانه گل خواهی بهر وقت

Бирав оина баргир ва бибин гул

برو آینه برگیر و ببین گل

Надорад боғи ҷинати ҳамчуи ту сарв

ندارد باغ جنت همچو تو سرو

Набошад шохи тӯборо чунин гул

نباشد شاخ طوبی را چنین گل

Брнгу бӯ чу ту набӯд ки чун ту

برنگ و بو چو تو نبود که چون تو

Хат ва холӣ надорад анбарин гул

خط و خالی ندارد عنبرین گل

Агар бо ман нишинӣ айб набӯд

اگر با من نشینی عیب نبود

Ки доим хор дорад ҳамнишин гул

که دایم خار دارد همنشین گل