Дар гулистони грнбошди шоҳиди раънои гул
در گلستان گرنباشد شاهد رعنای گل
Хоки пои ту бхўш бӯе бигирад ҷои гул
خاک پای تو بخوش بویی بگیرد جای گل
Шама ӣӣ аз буи ту пинҳонаст андари ҷайби машк
شمه یی از بوی تو پنهانست اندر جیب مشک
Пуртӯй аз рӯй ту пайдост дрсимои гул
پرتوی از روی تو پیداست درسیمای گل
Нисбати рӯят бгл карданд мискини шоди гашт
نسبت رویت بگل کردند مسکین شاد گشت
Зин қабл аз ханда меноед баҳами лабҳои гул
زین قبل از خنده می ناید بهم لبهای گل
Зебади аргли олам ороӣ кунад ҳамчун баҳор
زیبد ارگل عالم آرایی کند همچون بهار
Каз рухи ту пушт дорад рӯй шаҳри орои гул
کز رخ تو پشت دارد روی شهر آرای گل
Қолаби гули рози ҳасан рӯй худ холӣ бубахш
قالب گل راز حسن روی خود خالی ببخش
Варна бе маънии намояди сӯрати зебои гул
ورنه بی معنی نماید صورت زیبای گل
Дрбҳор эй шоҳ бе ирлиғи қоони рахт
دربهار ای شاه بی یرلیغ قاآن رخت
Ҳамчуи оли лола кӣ рангин шавад тмғои гул
همچو آل لاله کی رنگین شود تمغای گل
Ҳасан рӯят кард андари сФҳҳои гули амал
حسن رویت کرد اندر صفحهای گل عمل
Ҳамчуи авроқи кутуби пар илм шуд аҷзои гул
همچو اوراق کتب پر علم شد اجزای گل
Зорзўии қади вхд ту нишасту аўФтод
زآرزوی قد وخد تو نشست و اوفتاد
Лолаи андари зери сарви вжолаҳ бар болои гул
لاله اندر زیر سرو وژاله بر بالای گل
Моҳ ё хур кӣ шавад дрхўби рӯеи ҳамчуи ту
ماه یا خور کی شود درخوب رویی همچو تو
Хори ҳаргиз чун буд дар некуии ҳамтои гул
خار هرگز چون بود در نیکویی همتای گل
Бо вуҷӯди ту ки аз ту гул хаҷал бошад ббоғ
با وجود تو که از تو گل خجل باشد بباغ
Худ кро савдоӣ боғаст вкрои пурвои гул
خود کرا سودای باغست وکرا پروای گل
Кори ту дорӣ ки бо бахти ҷавон ( ва ) ҳасани нав
کار تو داری که با بخت جوان (و) حسن نو
Баъди як ма пер гардад давлати бурнои гул
بعد یک مه پیر گردد دولت برنای گل
Ман чу маҷнӯни даврам аз Лайлии худ вондри чаман
من چو مجنون دورم از لیلی خود واندر چمن
Вомиқи булбул шуда ҳам суҳбати узрои гул
وامق بلبل شده هم صحبت عذرای گل
Сайф фарғонӣ бимонад андари сарати савдои дӯст
سیف فرغانی بماند اندر سرت سودای دوست
Булбулонро кӣ шавад беруни зсри савдои гул
بلبلان را کی شود بیرون زسر سودای گل