Онӣ ки каси бахӯбии ту ман надида ам

آنی که کس بخوبی تو من ندیده ام

Хуршедро чу рӯй ту равшан надида ам

خورشید را چو روی تو روشن ندیده ام

ё худ чу рӯй хуби ту рӯ нест дар ҷаҳон

یا خود چو روی خوب تو رو نیست در جهان

ё ҳасту зоштғоли бтўи ман надида ам

یا هست و زاشتغال بتو من ندیده ام

Рангии зи ҳасан дар гули рӯят ниҳода анд

رنگی ز حسن در گل رویت نهاده اند

Кндри шкўФҳои млўн надида ам

کندر شکوفهای ملون ندیده ام

Рӯй ту гулистону даҳони ғунча ӣӣ казу

روی تو گلستان و دهان غنچه یی کزو

Алои буқати хандаи шукуфтан надида ам

الا بوقت خنده شکفتن ندیده ام

Рӯй турои бзинти взиб эҳтиёҷ нест

روی ترا بزینت وزیب احتیاج نیست

Ман эҳтиёҷи шамъи брўғн надида ам

من احتیاج شمع بروغن ندیده ام

Гӯйии бетон ки оби равон зу хаҷал шавад

گویی بتن که آب روان زو خجل شود

Ҷони муҷассамӣ ки чунин тан надида ам

جان مجسمی که چنین تن ندیده ام

Аз куштанами бтиғи ту эй дӯст ҳосиласт

از کشتنم بتیغ تو ای دوست حاصلست

Завқӣ ки дар ҳазимати душман надида ам

ذوقی که در هزیمت دشمن ندیده ام

Худро бкоми хеши шабӣ аз сари ризо

خود را بکام خویش شبی از سر رضا

Бо чун ту дӯсти дасти бгрдн надида ам

با چون تو دوست دست بگردن ندیده ام

Зони сон ки сайф бар кӯии ту хор монад

زآن سان که سیف بر کوی تو خوار ماند

Хошоки роҳ бар дар гулхан надида ам

خاشاک راه بر در گلخن ندیده ام