Боз бар лавҳи замир аз васф рӯй дилбарам

باز بر لوح ضمیر از وصف روی دلبرم

Нақш маънӣ менагорд хотири сӯрати гарм

نقش معنی می نگارد خاطر صورت گرم

эй бигард кӯии ту ҷони ҳамчуи ҳоҷӣ дар тавоф

ای بگرد کوی تو جان همچو حاجی در طواف

Дар паноҳи ишқи ту дили ҳамчуи каъба дар ҳарам

در پناه عشق تو دل همچو کعبه در حرم

Гар бболои ту эй олии бтўроёти ҳасан

گر ببالای تو ای عالی بتورایات حسن

Як илм бошад маро олам бигирад лашкарам

یک علم باشد مرا عالم بگیرد لشکرم

Вар чу ушшоқи ту кндри раҳи зи сари созанди пой

ور چو عشاق تو کندر ره ز سر سازند پای

Як қадам бошад маро аз ҳар ду олам бигузарам

یک قدم باشد مرا از هر دو عالم بگذرم

Ишқро май нӯшам ва ғам мехӯрам , пояндаи бод

عشق را می نوشم و غم می خورم، پاینده باد

Бар ман ин неъмат ки ҳам май нӯшам ва ҳам ме хӯрам

بر من این نعمت که هم می نوشم و هم می خورم

Зоб чашмам мебирӯяд тухманда дар дилам

زآب چشمم می بروید تخم انده در دلم

Зотш дил мебаҷушад деги савдо дар серум

زآتش دل می بجوشد دیگ سودا در سرم

Гар тавонгар нестам дар малики ту дар кӯии ту

گر توانگر نیستم در ملک تو در کوی تو

Аз гадои ончунон шодам ки дарвеш аз дирам

از گدایی آنچنان شادم که درویش از درم

Хоки Кувайти гаштам ар обем бошад бар дарат

خاک کویت گشتم ار آبیم باشد بر درت

Подшоҳон чун гадоён нон бихоҳанд аз дирам

پادشاهان چون گدایان نان بخواهند از درم

Ҳарчӣ ҳастам аз ҳамаи олами маро нисбат бутаст

هرچه هستم از همه عالم مرا نسبت بتست

Гар бхўории ҳамчуи хоками вари бъзт чун зарам

گر بخواری همچو خاکم ور بعزت چون زرم

Рӯй хуби ту ки тобонаст аз ваии нури ҳасан

روی خوب تو که تابانست از وی نور حسن

Дод пайғому маро иршод фармуд аз карам

داد پیغام و مرا ارشاد فرمود از کرم

Сайфи фарғонӣ агар дидори хоҳии бргшо

سیف فرغانی اگر دیدار خواهی برگشا

Чашми маънӣ то бибинӣ сӯрати ҷони пурварам

چشم معنی تا ببینی صورت جان پرورم