Ман тӯҳфа аз дил мекунам наздики ҷонон май барам

من تحفه از دل می‌کنم نزدیک جانان می‌برم

Вар низ гуяд ҷон бидиҳ ман бандаи фармон май барам

ور نیز گوید جان بده من بنده فرمان می‌برم

Чун ман гадои ҳеҷ каси ҷуз ҷон надорам дасти рас

چون من گدای هیچ کس جز جان ندارم دست رس

Маъзӯрам ар пои малах назд сулаймон май барам

معذورم ار پای ملخ نزد سلیمان می‌برم

Ман кори ишқи дӯстро осони ҳамеи пиндоштам

من کار عشق دوست را آسان همی‌پنداشتم

Бори гарони бардоштами афтону хезон май барам

بار گران برداشتم افتان و خیزان می‌برم

Гар теғ бар рӯем занад рӯи брнгрдонми азу

گر تیغ بر رویم زند رو برنگردانم ازو

Бо дӯст аҳдӣ кардаам лобуд ба поён май барам

با دوست عهدی کرده‌ام لابد به پایان می‌برم

Ҳршб ба овоз сегон оем ба кӯии дили ситон

هرشب به آواز سگان آیم به کوی دل‌ستان

Оре ба бонги булбулони раҳи сӯии бустон май барам

آری به بانگ بلبلان ره سوی بستان می‌برم

Он дӯсти пои хештан дар доман ман ме кунад

آن دوست پای خویشتن در دامن من می‌کند

Ҳргаҳ ки баҳри фикр ӯ сар дар гиребон май барам

هرگه که بهر فکر او سر در گریبان می‌برم

То зад ғамаши чавгони худ бар асб майдонӣ ман

تا زد غمش چوگان خود بر اسب میدانی من

Ман гӯии давлат ҳар замон аз подшоҳон май барам

من گوی دولت هر زمان از پادشاهان می‌برم

Дар ҳазрати он дили ситон чун сайфи фарғонии сухан

در حضرت آن دل‌ستان چون سیف فرغانی سخن

Гавҳар ба сӯии маъдану лўлў ба Аммон май барам

گوهر به سوی معدن و لولو به عمان می‌برم

Чун саъдӣ аз рӯй вафо мегӯям эй кони сафо

چون سعدی از روی وفا می‌گویم ای کان صفا

Ман дӯст медорам ҷафо каз дасти ҷонон май барам

من دوست می‌دارم جفا کز دست جانان می‌برم