Чу бурқаъи зи рухи бргшоиии бимирам

چو برقع ز رخ برگشایی بمیرم

Вагар рӯи бмн кам бинмое бимирам

وگر رو بمن کم بنمایی بمیرم

зи шодии қурбу зи андӯҳи даврӣ

ز شادی قرب و ز اندوه دوری

Гуҳ аз васлу гоҳ аз ҷудои бимирам

گه از وصل و گاه از جدایی بمیرم

Чаро ғам ки беравғанам марг бошад

چرا غم که بی روغنم مرگ باشد

Вагар равғанам дар физойӣ бимирам

و گر روغنم در فزایی بمیرم

Ту доми манӣ ман турои турфаи мурғам

تو دام منی من ترا طرفه مرغم

Кигар аз ту ёбам раҳои бимирам

که گر از تو یابم رهایی بمیرم

Барафрӯхт рӯй ту аз ҳасани шамъӣ

برافروخت روی تو از حسن شمعی

Наме хости коз бе зёиии бимирам

نمی خواست کاز بی ضیایی بمیرم

Задам бар сари шамъи худро ва гуфтам

زدم بر سر شمع خود را و گفتم

Чу парвона дар равшанои бимирам

چو پروانه در روشنایی بمیرم

Турои барги ман неу огаҳ нае зон

ترا برگ من نی و آگه نه ای زآن

Ки ман бегул аз бе навоеи бимирам

که من بی گل از بی نوایی بمیرم

Табибӣ чу ту бар сар ман нишаста

طبیبی چو تو بر سر من نشسته

Нишоед ки аз бе давоеи бимирам

نشاید که از بی دوایی بمیرم

Чу гурбаи дарин хонагар раҳ наёбам

چو گربه درین خانه گر ره نیابم

Чу саг бар дараш аз гадои бимирам

چو سگ بر درش از گدایی بمیرم

Дар он боргаҳгар бхдмт нишоем

در آن بارگه گر بخدمت نشایم

Барин дар бмдҳти сароеи бимирам

برین در بمدحت سرایی بمیرم

Чу маҷнӯн агар васф Лайлӣ наёбам

چو مجنون اگر وصف لیلی نیابم

Сазадгар блилии стоиии бимирам

سزد گر بلیلی ستایی بمیرم

Марогар зи васли он муяссар нагардад

مرا گر ز وصل آن میسر نگردد

Ки дар маснади подшоиии бимирам

که در مسند پادشایی بمیرم

На бегонаам ҳамчуи сайфи ин марои бас

نه بیگانه ام همچو سیف این مرا بس

Ки бо давлати ошнои бимирам

که با دولت آشنایی بمیرم