Онҷо ки ҷои дӯст буд ман наме расм
آنجا که جای دوست بود من نمی رسم
Хористи монеъам ки бглшн наме расм
خاریست مانعم که بگلشن نمی رسم
Ҳар ним шаби бадаст хаёлаш бидон тараф
هر نیم شب بدست خیالش بدان طرف
Хизмати ҳамеи расонам агар ман наме расм
خدمت همی رسانم اگر من نمی رسم
Аз фикр ёр ҳастӣ хешам биёад нест
از فکر یار هستی خویشم بیاد نیست
Мустағриқам бадваст , бдшмн наме расм
مستغرقم بدوست،بدشمن نمی رسم
Ин тарки саъии ман на знўмидист , лек
این ترک سعی من نه زنومیدیست،لیک
Маълум шуд маро ки брФтн наме расм
معلوم شد مرا که برفتن نمی رسم
Ёрии зи ман рамидаи чўоҳўии тизгом
یاری ز من رمیده چوآهوی تیزگام
Ман ҳамчуи саги дарави бдўидн наме расм
من همچو سگ درو بدویدن نمی رسم
Онҷо чу ҷони мҷрдў танҳо тавон шудан
آنجا چو جان مجردو تنها توان شدن
Ман пои басти ҳамраҳеи тан наме расм
من پای بست همرهی تن نمی رسم
Чун хоки кӯй инс гирифтам бухору хас
چون خاک کوی انس گرفتم بخار و خس
Зони ҳамчуи гирди хона бар вазн наме расм
زآن همچو گرد خانه بر وزن نمی رسم
Маъшӯқ дӣданӣаст валикини марои змн
معشوق دیدنیست ولیکن مرا زمن
Дарпеши прдҳост , бдидн наме расм
درپیش پردهاست،بدیدن نمی رسم
Бешамъ рӯй равшани ҷонони чароғи вор
بی شمع روی روشن جانان چراغ وار
Худро ҳамеи кашам ки бмрдн наме расм
خود را همی کشم که بمردن نمی رسم
Чун гавҳарами змъдни аслии хеши давр
چون گوهرم زمعدن اصلی خویش دور
Дрҳқаҳи мондаи бози бмъдн наме расм
درحقه مانده باز بمعدن نمی رسم
Тоўси боғ қудс бидам андарин қафас
طاوس باغ قدس بدم اندرین قفس
Болам шикаста шуд бншимн наме расм
بالم شکسته شد بنشیمن نمی رسم
Фасли баҳори васл чу давраст , ғунчаи вор
فصل بهار وصل چو دورست،غنچه وار
Дар пӯст мондаам , бшкФтн наме расм
در پوست مانده ام،بشکفتن نمی رسم
Санги оташам чўхок нишаста бзири об
سنگ آتشم چوخاک نشسته بزیر آب
Оташ наҳуфтаам чўбоҳн наме расм
آتش نهفته ام چوبآهن نمی رسم
Кишти вуҷӯд то накунад хӯшаи камол
کشت وجود تا نکند خوشه کمال
Ман норасидаам бдрўдн наме расм
من نارسیده ام بدرودن نمی رسم
Андари сифоти дӯсти чгўими сухан чу ман
اندر صفات دوست چگویم سخن چو من
Дар васфи ҳоли хеши бгФтн наме расм
در وصف حال خویش بگفتن نمی رسم