Он тавонгари бмъолӣ ки маниши дарвешам

آن توانگر بمعالی که منش درویشم

Канаи васфаш на чунонаст ки май андешам

کنه وصفش نه چنانست که می اندیشم

Гули ман мояи зхок ( сар ) кӯяш дорад

گل من مایه زخاک (سر) کویش دارد

Бгҳри муҳташамам гарчи бзри дарвешам

بگهر محتشمم گرچه بزر درویشم

Ман чу дар дили нншондм ба ҷуз ӯ чизе ро

من چو در دل ننشاندم به جز او چیزی را

Дӯст бархест вбншонди биҷои хешам

دوست برخاست وبنشاند بجای خویشم

Ҳарчӣ он душман буд чу афгандам пас

هرچه آن دشمن بود چو افگندم پس

Андарин роҳи ҷзон дӯст наомад пешам

اندرین راه جزآن دوست نیامد پیشم

То тўнбзи ман бемор нагирӣ эй дӯст

تا تونبض من بیمار نگیری ای دوست

Дарди ман дору вмрҳм напазирад ришам

درد من دارو ومرهم نپذیرد ریشم

Ман ҳамон рӯз ки рӯй ту бидидам гуфтам

من همان روز که روی تو بدیدم گفتم

Кошноиии ту бегона кунад бо хешам

کآشنایی تو بیگانه کند با خویشم

Фитнаи даии тез ҳаме рафт камон зиҳ карда

فتنه دی تیز همی رفت کمان زه کرده

Гуфт ҷузи абрӯӣ ӯ тир надорад кешам

گفت جز ابروی او تیر ندارد کیشم

Аз касоне ки дарин кӯй чу саг нон хоҳанд

از کسانی که درین کوی چو سگ نان خواهند

Кам тавон ёфт гадоӣ ки ман азуӣ бешам

کم توان یافت گدایی که من ازوی بیشم

Сайфи фарғонии азин сон ки гадо кард туро ?

سیف فرغانی ازین سان که گدا کرد ترا؟

Он тавонгари бмъолӣ ки маниши дарвешам

آن توانگر بمعالی که منش درویشم