Гар даст расад рӯзӣ дар поти сроФшонм

گر دست رسد روزی در پات سرافشانم

Ҳар чанд нисоратро лоиқ набӯд ҷонам

هر چند نثارت را لایق نبود جانم

Пеши гули симинат чун шохи хазони дида

پیش گل سیمینت چون شاخ خزان دیده

Бо ин ҳама бебаррагӣ аз боди зарафшонам

با این همه بی برگی از باد زرافشانم

Гуфтам ки бҷмъит чун об равонам кун

گفتم که بجمعیت چون آب روانم کن

Бодӣ ки ҳамеи дорӣ чун хоки парешонам ?

بادی که همی داری چون خاک پریشانم؟

Шукр аз ту бад-ӣни неъмати зкрист ки кам гӯям

شکر از تو بدین نعمت ذکریست که کم گویم

Сабр аз ту бад-ӣн тоқат корӣаст ки натавонам

صبر از تو بدین طاقت کاریست که نتوانم

Дар кори ту аз ёрони ҳеҷам мададӣ ноед

در کار تو از یاران هیچم مددی ناید

эй ҷумлаи мадад аз ту магузор бдишонм

ای جمله مدد از تو مگذار بدیشانم

Гар ишқи бики бозии сад ҷони бабрад аз ман

گر عشق بیک بازی صد جان ببرد از من

Даст он манаст эй ҷон чун бо ту ҳамеи монам

دست آن منست ای جان چون با تو همی مانم

Зони сӯрати ҷонпарвар ёдам диҳад эй дилбар

زآن صورت جان پرور یادم دهد ای دلبر

Ҳар нақш ки май байнам ҳар ҳарф ки ме хонам

هر نقش که می بینم هر حرف که می خوانم

Чун абр басӣ будам гирёни зи фироқи ту

چون ابر بسی بودم گریان ز فراق تو

эй гули бўсоли худ чун ғунча бихандонам

ای گل بوصال خود چون غنچه بخندانم

Шоҳини ҷаҳонгирӣ аз доми буруни рафта

شاهین جهانگیری از دام برون رفته

Бо даст наме оеи чандонат ки ме хонам

با دست نمی آیی چندانت که می خوانم

Ман булбуламу ҳаргизи зини шуҳраи нўонкнд

من بلبلم و هرگز زین شهره نوانکند

Бе баррагии шохи гули хомаши бзмстонм

بی برگی شاخ گل خامش بزمستانم

Ман дар талаби васлат чун сайфи ним хокӣ

من در طلب وصلت چون سیف نیم خاکی

Регам , натавон кардани сероби бборонм

ریگم، نتوان کردن سیراب ببارانم