эй пистаи даҳонати ширину ангабини лаб

ای پستهٔ دهانت شیرین و انگبین لب

Ман талхи коми монда дар ҳасрати чунин лаб

من تلخ کام مانده در حسرت چنین لب

Будем бар канории аташони оби васлат

بودیم بر کناری عطشان آب وصلت

Зад бӯсаи ту моро чун нон дар ангабини лаб

زد بوسهٔ تو ما را چون نان در انگبین لب

Ҳаргиз бурун наёяд ширинӣ аз забонаш

هرگز برون نیاید شیرینی از زبانش

Ҳркў ниҳода бошад бории даҳони барин лаб

هرکو نهاده باشد باری دهان برین لب

Ошиқ аз остинат шукр кашад бдомн

عاشق از آستینت شکر کشد بدامن

Чун ту бгоҳ хандагирӣ дар остини лаб

چون تو بگاه خنده گیری در آستین لب

То дар мақоми хизмати пеши ту хоки бӯсад

تا در مقام خدمت پیش تو خاک بوسد

Рӯзии ду раҳи ниҳодаи хуршед бар замини лаб

روزی دو ره نهاده خورشید بر زمین لب

Аз баҳри об хӯрдани бории даҳон баров на

از بهر آب خوردن باری دهان براو نه

То лаълтар бирезад аз кӯзаи гулин лаб

تا لعل تر بریزد از کوزهٔ گلین لب

Бо доғи меҳри меҳрат эй баси гадо ки чун ман

با داغ مهر مهرت ای بس گدا که چون من

Аз орзӯӣ лаълат моланд бар нигини лаб

از آرزوی لعلت مالند بر نگین لب

Аз мӯъҷизоти ҳасанат бар рӯй ту бидидам

از معجزات حسنت بر روی تو بدیدم

Ҳам шукри оби дандони ҳам пистаи оташини лаб

هم شکر آب دندان هم پسته آتشین لب

Дили талхи ком ҳиҷраст ӯро биҷои бода

دل تلخ کام هجر است او را بجای باده

Зини бӯсаҳои ширини дардаи бшкрини лаб

زین بوسه‌های شیرین درده بشکرین لب

То чанд бошад эй ҷони пеш дар ту мо ро

تا چند باشد ای جان پیش در تو ما را

Чун мурғи баҳри дона аз хоки бӯсаи чини лаб

چون مرغ بهر دانه از خاک بوسه چین لب

Ту сурх рӯй ҳасанӣ то кард шери ширин

تو سرخ روی حسنی تا کرد شیر شیرین

Хати наботи рангат ҳамчун тронгбини лаб

خط نبات رنگت همچون ترانگبین لب

Чун фохта бинолам акнӯн ки мар туро шуд

چون فاخته بنالم اکنون که مر ترا شد

Ҳамчун гулӯии қамарии зони хати анбарин лаб

همچون گلوی قمری زآن خط عنبرین لب

Ҳангоми шеъри гуфтани шавқати марои қарини дон

هنگام شعر گفتن شوقت مرا قرین دان

Зони сон ки дар хамӯшӣ { бо }и лаб буд қарини лаб

زآن سان که در خموشی {با} لب بود قرین لب