эй аз чу ту ширини лабии сад шӯр дар ҳар анҷуман

ای از چو تو شیرین لبی صد شور در هر انجمن

Онро ки омад ёди ту чун ман бирафт аз хештан

آن را که آمد یاد تو چون من برفت از خویشتن

Гардани кашони ҳасанро дар зари пои тести сар

گردن کشان حسن را در زر پای تست سر

эй пасти пеши қоматати болои сарви внорўн

ای پست پیش قامتت بالای سرو ونارون

Чун нофаи оҳӯии чини пари машки гаштии србср

چون نافه آهوی چین پر مشک گشتی سربسر

Гар боди буии зулфи ту барадии сӯии хоки хутан

گر باد بوی زلف تو بردی سوی خاک ختن

Андари миёни ошиқони сад куштаи вхстаҳ буд

اندر میان عاشقان صد کشته وخسته بود

Чашми туро дар ҳар назари зулфи туро дар ҳар шикан

چشم ترا در هر نظر زلف ترا در هر شکن

Гар брФрўзӣ рӯй худ вар бар фишонӣ мӯии худ

گر برفروزی روی خود ور بر فشانی موی خود

Ҳам машки пошӣ бар ҳавои ҳам лолаи пӯшӣ бар саман

هم مشک پاشی بر هوا هم لاله پوشی بر سمن

Бар некӯони султони туе султони некӯёни туе

بر نیکوان سلطان تویی سلطان نیکویان تویی

Худ хусрави хубони туе эй дилбари ширини сухан

خود خسرو خوبان تویی ای دلبر شیرین سخن

Қанди внботи андари даҳони оби ҳаёти андари лабон

قند ونبات اندر دهان آب حیات اندر لبان

Маи дории андари бурқаъи вгли дории андари перҳан

مه داری اندر برقع وگل داری اندر پیرهن

Бо рӯй ҳамчун гулистон ҳар гули азуи сад бӯстон

با روی همچون گلستان هر گل ازو صد بوستان

Шояд ки ор ояд туро аз лола ва аз ёсуман

شاید که عار آید ترا از لاله و از یاسمن

Нашуд сайф фарғонӣ хамӯш андари сифоти ҳасани ту

نشد سیف فرغانی خموش اندر صفات حسن تو

Булбул куҷо гуяд сухан чун гул набошад дар чаман

بلبل کجا گوید سخن چون گل نباشد در چمن