эй гулистони ҳасани турои бандаи андалеб

ای گلستان حسن ترا بنده عندلیب

Дард марост наргиси бемори ту табиб

درد مراست نرگس بیمار تو طبیب

Бозам бихон блтФ ва бинозам з дар марон

بازم بخوان بلطف و بنازم ز در مران

Ҳарчанд гул ниёз надорад бъндлиб

هرچند گل نیاز ندارد بعندلیب

Дар ҳоли ман назар кун ва аз оҳ ман битарс

در حال من نظر کن و از آه من بترس

Каз ишқи баҳраи мандам ва аз васл бе насиб

کز عشق بهره مندم و از وصل بی نصیب

Зинҳор бо ғарибу гадо лутф кун ки ман

زنهار با غریب و گدا لطف کن که من

Дар кӯй ту гадоем ва дар шаҳри ту ғариб

در کوی تو گدایم و در شهر تو غریب

Дар шаҳр бо туами хабари ишқ фош шуд

در شهر با توام خبر عشق فاش شد

Аз ашками ин тавотур ва аз шеърам ин насеб

از اشکم این تواتر و از شعرم این نسیب

Ақлам чунон бирафт ки имрӯз оҷизаст

عقلم چنان برفت که امروز عاجزست

зи ислоҳи ман муаллими вази иршоди ман адиб

ز اصلاح من معلم وز ارشاد من ادیب

Ҳасанати ризои надоди басомон ( кор ) ман

حسنت رضا نداد بسامان (کار) من

Лайлӣ раво надошт ки маҷнӯн буд лбиб

لیلی روا نداشت که مجنون بود لبیب

Бо рӯй чуннигор ту хок раҳаст гул

با روی چون نگار تو خاک رهست گل

Бо зулфи мшкбори ту дард сараст таййиб

با زلف مشکبار تو درد سرست طیب

Бо ҷузи ту дӯстӣ набӯд шуғли аҳли дил

با جز تو دوستی نبود شغل اهل دل

Ҳошо ки дсткори масеҳо буд салиб

حاشا که دستکار مسیحا بود صلیب

Ин банда аз висоли ту маҳрӯм баҳр чист

این بنده از وصال تو محروم بهر چیست

ӯ дар талаби маҷд ва туе дар дуои мҷиб

او در طلب مجد و تویی در دعا مجیب

Тири дуоӣ ман бинишона наме расад

تیر دعای من بنشانه نمی رسد

Алрмии қади тавотури волсҳми лоисиб

الرمی قد تواتر والسهم لایصیب

Ман доъии туами боҷобти умедвор

من داعی توام باجابت امیدوار

Доъики лоирду роҷики лоихиб

داعیک لایرد و راجیک لایخیب

Набӯд шикеб аз гул рӯй ту сайф ро

نبود شکیب از گل روی تو سیف را

То андалеби минбари гулро буд хатиб

تا عندلیب منبر گل را بود خطیب