Аз лутфи вҳсни ёрам дар ҷамъи гули изорон
از لطف وحسن یارم در جمع گل عذاران
Чун брглсти шабнам чун бар шукуфаи борон
چون برگلست شبنم چون بر شکوفه باران
Дар суҳбат рақибон ҳаст оннигор доим
در صحبت رقیبان هست آن نگار دایم
Шамъии бпиши кӯрони ганҷии бадасти морон
شمعی بپیش کوران گنجی بدست ماران
эй ҷумла бе ту ғамгин чун андалеб бе гул
ای جمله بی تو غمگین چون عندلیب بی گل
Ман азғми ту шодам чун булбул аз баҳорон
من ازغم تو شادم چون بلبل از بهاران
Дар табъи ман ки ҳастам қурбони рӯзи васлат
در طبع من که هستم قربان روز وصلت
Хуштар змоаҳи идӣ дар чашми рӯзаи дорон
خوشتر زماه عیدی در چشم روزه داران
Сар бар замини ниҳодаи пеши рухи ту шоҳон
سر بر زمین نهاده پیش رخ تو شاهان
Бурқаъи Фгндаҳ бар рӯй азшрми ту нигорон
برقع فگنده بر روی ازشرم تو نگاران
Ҳангоми бода хӯрдан аз лаъли шаккаринат
هنگام باده خوردن از لعل شکرینت
Зоб ҳаёт пуршуд ҷоми шароби хорон
زآب حیات پرشد جام شراب خواران
Дрхдмти ту ширин ҳамчун шароб васласт
درخدمت تو شیرین همچون شراب وصلست
Ин бодаи бтлхӣ ҳамчун фироқи ёрон
این باده بتلخی همچون فراق یاران
Дар дӯстяти халқӣ бо ман шуданд душман
در دوستیت خلقی با من شدند دشمن
Рустами Фрўнмонд аз ҳарби харсаворон
رستم فرونماند از حرب خرسواران
Чун гул ҷаҳон гирифтӣ эй ҷони вношкФтаҳ
چون گل جهان گرفتی ای جان وناشکفته
Дрглшни ҷамолати як ғунча аз ҳазорон
درگلشن جمالت یک غنچه از هزاران
эй сад ҳазор мискини умедвори ин дар
ای صد هزار مسکین امیدوار این در
Зинҳор то набандӣ дар бар умедворон
زنهار تا نبندی در بر امیدواران
Дар рӯзгори ишқаш бо ғам бисоз эй дил
در روزگار عشقش با غم بساز ای دل
Кини ғам ҷудо нагардад азтўи брўзгорон
کین غم جدا نگردد ازتو بروزگاران
эй рафтаи вози фироқат монанди сайфи шаҳрӣ
ای رفته واز فراقت مانند سیف شهری
Нолон чу дардмандони гирён чу сӯгворон
نالان چو دردمندان گریان چو سوگواران
эй ақл дар ғам ӯ икдми мрочўи саъдӣ
ای عقل در غم او یکدم مراچو سعدی
( бигзор то бгрим чун абри навбаҳорон )
(بگذار تا بگریم چون ابر نوبهاران)