Хубон раиятанд ветоеи подшоҳашон

خوبان رعیت اند وتویی پادشاهشان

Эшон ҳамаи ситора ва рӯй ту моҳашон

ایشان همه ستاره و روی تو ماهشان

Беофтоб рӯй ту ҳамранги шаб буд

بی آفتاب روی تو همرنگ شب بود

Рӯзи сипеди халқи зи чашми сиёҳашон

روز سپید خلق ز چشم سیاهشان

Эшон бтири ғамзаи саф ақл башикананд

ایشان بتیر غمزه صف عقل بشکنند

Акнӯн ки гашт рӯй ту пушти сипоҳашон

اکنون که گشت روی تو پشت سپاهشان

Болои ин чаҳ мартаба бошад дигар ки ҳаст

بالای این چه مرتبه باشد دگر که هست

Хуршеду моҳи ҷамъи бзири кулоҳашон

خورشید و ماه جمع بزیر کلاهشان

Юсуф руханд ва ҳар ки чу ёқӯби мустаманд

یوسف رخند و هر که چو یعقوب مستمند

Пӯшида чашм нест дроФтди бчоҳшон

پوشیده چشم نیست درافتد بچاهشان

Дар даъвии ҳавои ту ушшоқ содиқанд

در دعوی هوای تو عشاق صادقند

Зеро ки ҳаст шоҳиди рӯяти гувоҳашон

زیرا که هست شاهد رویت گواهشان

Ҷон бохтанд бо ту ки бар нтъи дилбарӣ

جان باختند با تو که بر نطع دلبری

Хубон пиёдаанд врхи тести шоҳашон

خوبان پیاده اند ورخ تست شاهشان

Холи ту дидаанду бзлФ ту дода дил

خال تو دیده اند و بزلف تو داده دل

Он дона дар Фгнди дарин домгоҳшон

آن دانه در فگند درین دامگاهشان

Ушшоқи сӯии кӯии ту раҳ ме наёфтанд

عشاق سوی کوی تو ره می نیافتند

Рӯй ту шуъла ӣӣ зад ва бинмуд роҳашон

روی تو شعله یی زد و بنمود راهشان

Фардо ки халқро баъамалҳо ҷазо диҳанд

فردا که خلق را بعملها جزا دهند

Ҳайрон шаванд ва кас набӯд узри хоҳашон

حیران شوند و کس نبود عذر خواهشان

Гар ҳаст ошиқони турои сад чу сайфи ҷурм

گر هست عاشقان ترا صد چو سیف جرم

Эзад биравӣ хуб ту бахшад гуноҳашон

ایزد بروی خوب تو بخشد گناهشان