Дилҳои ошиқони ту муштӣ шикаста анд

دلهای عاشقان تو مشتی شکسته اند

Доими гирифтаи зулфи ту андари паноҳашон

دایم گرفته زلف تو اندر پناهشان

Чун аз танур сина бароранд дӯди оҳ

چون از تنور سینه برآرند دود آه

эй оина бапуш рухи худ зоҳшон

ای آینه بپوش رخ خود زآهشان

Хуршеду маи бчоаҳи хиҷолат фурӯ шуданд

خورشید و مه بچاه خجالت فرو شدند

Аз шарми чеҳраи ту чу кардӣ нигоҳашон

از شرم چهره تو چو کردی نگاهشان

Сар бар замин ниҳанд вбгўиндбъди азин

سر بر زمین نهند وبگویندبعد ازین

Хубон раиятанд ветоеи подшоҳашон

خوبان رعیت اند وتویی پادشاهشان

Шоҳони малики ҳасани сипаҳ ҷамъ карда анд

شاهان ملک حسن سپه جمع کرده اند

Бурқаъи зи рухи броФгн ва башикан сипоҳашон

برقع ز رخ برافگن و بشکن سپاهشان

Занҷири гесуии ту бадаст оварад чу сайф

زنجیر گیسوی تو بدست آورد چو سیف

Девонагар хўҳд ки барояд зчоҳшон

دیوانه گر خوهد که برآید زچاهشان

Ин хайли дилбарон ки туе подшоҳашон

این خیل دلبران که تویی پادشاهشان

Венаи ҷамъи ахтарон ки рухи тести моҳашон

وین جمع اختران که رخ تست ماهشان

Шаб рӯз мекунанд биравӣ чу ма валек

شب روز می کنند بروی چو مه ولیک

Ман тираи рӯзам аз шаби зулфи сиёҳашон

من تیره روزم از شب زلف سیاهشان

Бо бол чун нгоргаҳи ҷилва дар баҳор

با بال چون نگارگه جلوه در بهار

Тоўси рашки бардаи зпри кулоҳашон

طاوس رشک برده زپر کلاهشان

Дар пардаи рӯи наҳуфтаи раҳи дил ҳаме зананд

در پرده رو نهفته ره دل همی زنند

Зони дидаи пари зхўн ҷигар карда роҳашон

زآن دیده پر زخون جگر کرده راهشان

Даъвии ҳамсарӣ ту доранд дар димоғ

دعوی همسری تو دارند در دماغ

Зини бештар баланд макун пойгоҳашон

زین بیشتر بلند مکن پایگاهشان