Чу саъдии сайфи фарғонии ҳадиси ишқ бо ҳаркас

چو سعدی سیف فرغانی حدیث عشق با هرکس

Ҳаме гуяд ки дарди дили биафзояди зи ногуфтан

همی گوید که درد دل بیفزاید ز ناگفتن

Агар чаҳ ҳад ман набӯд ҳадиси ишқи ту гуфтан

اگر چه حد من نبود حدیث عشق تو گفتن

Чу булбул рӯй гул бинад буд маъзӯр аз ошФтн

چو بلبل روی گل بیند بود معذور از آشفتن

Ҳаваси бозони ишқи ту зи васл чун ту ширинӣ

هوس بازان عشق تو ز وصل چون تو شیرینی

Чу Фарҳоданд бе ҳосили зи кӯҳи бесутун сифтан

چو فرهادند بی حاصل ز کوه بیستون سفتن

Туро дар хоб чун байнам ки муштоқони рӯят ро

ترا در خواب چون بینم که مشتاقان رویت را

Шабаст аз баҳри бедорӣу рӯз аз баҳр нохуфтан

شبست از بهر بیداری و روز از بهر ناخفتن

Гули хуши буии мардумро бахуд машғӯл ме дорад

گل خوش بوی مردم را بخود مشغول می دارد

Биханд эй ғунчаи лаб то гул хаҷал монад зошкФтн

بخند ای غنچه لب تا گل خجل ماند زاشکفتن

Агар ҳамчун нигин дар зари нишонди бахту иқболам

اگر همچون نگین در زر نشاند بخت و اقبالم

зи ғайри ту агар шамъам бихоҳам нақши пзрФтн

ز غیر تو اگر شمعم بخواهم نقش پذرفتن

Вагар ту назд ман оеи зи иззати хоки роҳат ро

وگر تو نزد من آیی ز عزت خاک راهت را

Бихоҳад мардуми чашмами бҷорўби мижа рафтан

بخواهد مردم چشمم بجاروب مژه رفتن

Гадогар тӯша ӣӣ хоҳад каромат кун ббхшидн

گدا گر توشه یی خواهد کرامت کن ببخشیدن

Фақир аз тӯҳфа ӣӣ орз тФзл кун бпзрФтн

فقیر از تحفه یی آرذ تفضل کن بپذرفتن

Агар чаҳ тарк ман гуфтӣ нагӯям тарки ту зеро

اگر چه ترک من گفتی نگویم ترک تو زیرا

Хилоф дӯстӣ бошад бтрки дӯстони гуфтан

خلاف دوستی باشد بترک دوستان گفتن