Мо фитна бар тўоим ва туе фитна бар сухан

ما فتنه بر توایم و تویی فتنه بر سخن

Донистае ки ҳаст зи тӯтии ҳунари сухан

دانسته ای که هست ز طوطی هنر سخن

Моро ҳаме диҳад зи миёнати камари нишон

ما را همی دهد ز میانت کمر نشان

Моро ҳаме кунад зи даҳонати хабари сухан

ما را همی کند ز دهانت خبر سخن

Дар Мисри хӯбӣ ту нагардад шукри фарох

در مصر خوبی تو نگردد شکر فراخ

То аз даҳони танг ту ноед бадари сухан

تا از دهان تنگ تو ناید بدر سخن

Ҷузи васфу зикр ту накунам зонкаҳи хўштрст

جز وصف و ذکر تو نکنم زآنکه خوشترست

Васфати з ҳар ҳикояту зикрати з ҳар сухан

وصفت ز هر حکایت و ذکرت ز هر سخن

Нашунидаам ки ғайри ту аз навъи одамӣ

نشنیده ام که غیر تو از نوع آدمی

Касро буд зи пистаи даҳони вази шукри сухан

کس را بود ز پسته دهان وز شکر سخن

Гар шукрӣ аз он лаби ширин талаб кунам

گر شکری از آن لب شیرین طلب کنم

Шояд ки рӯ турш накунӣ зини қадари сухан

شاید که رو ترش نکنی زین قدر سخن

Ҳамчун лаби ту рашки набот ва шукр шавад

همچون لب تو رشک نبات و شکر شود

Гар бар даҳони танг ту ёбад гузари сухан

گر بر دهان تنگ تو یابد گذر سخن

Рӯй туро бидидам ва бисёр гўшдм

روی ترا بدیدم و بسیار گوشدم

Булбул чу дид гул накунад мухтасари сухан

بلبل چو دید گل نکند مختصر سخن

эй дили ҳадиси васли забон бргшо бигӯ

ای دل حدیث وصل زبان برگشا بگو

То чандат аўФтди гиреҳи шарм дар сухан

تا چندت اوفتد گره شرم در سخن

Чун бӯсаи хостами зи даҳони ту ақл гуфт

چون بوسه خواستم ز دهان تو عقل گفت

Санҷидаи гӯй бо лаб ӯ ҳамчуи зари сухан

سنجیده گوی با لب او همچو زر سخن

Аз баҳри бӯса ӣӣ чаҳ бахилӣ кунӣ бидиҳ

از بهر بوسه یی چه بخیلی کنی بده

То бо лаб туам бинмоанд дигар сухан

تا با لب توام بنماند دگر سخن

Аз лаб шукр фишондӣ ва маълум шуд ки ҳеҷ

از لب شکر فشاندی و معلوم شد که هیچ

Тӯтӣ нагӯяд аз ту диловезтар сухан

طوطی نگوید از تو دلاویزتر سخن

эй сайфи рӯи сухани шӯи азиро ки ҳеҷ чиз

ای سیف رو سخن شو ازیرا که هیچ چیز

Дастӣ наёфт бар лаби лаълаши магари сухан

دستی نیافت بر لب لعلش مگر سخن