эй лабатро хавоси ҷон додан

ای لبت را خواص جان دادن

Одаташи бӯсаи равон додан

عادتش بوسه روان دادن

Бӯсаи тести ҷон ва ман мурда

بوسه توست جان و من مرده

Нест осон бамурда ҷон додан

نیست آسان به مرده جان دادن

Чун кабӯтар чаро нёмўзӣ

چون کبوتر چرا نیاموزی

Дӯстро туъма аз даҳон додан

دوست را طعمه از دهان دادن

Бгаҳи бӯсаи рӯи турш чаҳ кунӣ

به گه بوسه رو ترش چه کنی

Чу бахилони буқати нон додан

چو بخیلان به وقت نان دادن

Бо лаби хушки ман чаҳ хуш бошад

با لب خشک من چه خوش باشد

Бӯсатар бар он лабон додан

بوسه تر بر آن لبان دادن

Даҳанат ҳаст лек пайдо нест

دهنت هست لیک پیدا نیست

Чун хабар шояд аз ниҳон додан

چون خبر شاید از نهان دادن

Рост чун чашма Хизр номӣаст

راست چون چشمه خضر نامی‌ست

Зонк натавон азуи нишон додан

زآنک نتوان ازو نشان دادن

Бӯса ӣигар диҳӣ ризо набӯд

بوسه‌ای گر دهی رضا نبود

Мари рақиби туро дар он додан

مر رقیب ترا در آن دادن

Гурбаи хонаро дареғ ояд

گربه خانه را دریغ آید

Бсги кӯии устихон додан

به سگ کوی استخوان دادن

Бӯса ӣӣ дозӣу ҳамеи гӯйӣ

بوسه‌ای دادی و همی گویی

Ки пушаймон шудам аз он додан

که پشیمان شدم از آن دادن

Ман чу мункири ним якеро сад

من چو منکر نیم یکی را صد

Бози вопаси ҳамеи тавон додан

باز واپس همی توان دادن

Чун марои ҳеҷ чиз дигар нест

چون مرا هیچ چیز دیگر نیست

Ки тавонам бдўстон додан

که توانم به دوستان دادن

Бӯсҳое ки андарин ғазаласт

بوس‌هایی که اندرین غزل است

Бтў хоҳам якон якон додан

به تو خواهم یکان یکان دادن

Сайфи фарғонӣ аз замини ҳаргиз

سیف فرغانی از زمین هرگز

Бӯса натавон бар осмон додан

بوسه نتوان بر آسمان دادن