эй чу Фарҳоди дилами ошиқи ширини лабат

ای چو فرهاد دلم عاشق شیرین لبت

Мастии имшабам аз бодаи дӯшини лабат

مستی امشبم از باده دوشین لبت

Нест ширин ки зФрҳод барои бӯсӣ

نیست شیرین که زفرهاد برای بوسی

Малики хусрави талабади шукри рангини лабат

ملک خسرو طلبد شکر رنگین لبت

Ваа чаҳ ширини санамии ту ки даҳон ман ҳаст

وه چه شیرین صنمی تو که دهان من هست

То бомсоли хуш аз бӯсаи порин лабат

تا بامسال خوش از بوسه پارین لبت

Мӯҳтасиби сол дигар бар сари Кувайти орад

محتسب سال دگر بر سر کویت آرد

Ҳамчунин бехудам аз бодаи нӯшин лабат

همچنین بی خودم از باده نوشین لبت

Табъи шӯридаи ман ин ҳамаи ширини корӣ

طبع شوریده من این همه شیرین کاری

намекунад дар сухани имрӯзи бтлқини лабат

می کند در سخن امروز بتلقین لبت

Сайфи фарғонӣ чун васф ту мекард гирифт

سیف فرغانی چون وصف تو می کرد گرفت

Табъами андари шукр афшодани ойини лабат

طبعم اندر شکر افشاندن آیین لبت