эй писаргар ошиқии даъвии мо вмн макун

ای پسر گر عاشقی دعوی ما ومن مکن

Аз сафои танро чу ҷони гардони вҷонро тан макун

از صفا تن را چو جان گردان وجان را تن مکن

Бомдодон гар набинӣ рӯй чун хуршеди дӯст

بامدادان گر نبینی روی چون خورشید دوست

Рӯзро шаби дони вчшми худ бадв равшан макун

روز را شب دان وچشم خود بدو روشن مکن

Чун наме сӯзӣ чу шамъи андари шаби савдои ёр

چون نمی سوزی چو شمع اندر شب سودای یار

Гар чароғат рӯз бошад андрў равған макун

گر چراغت روز باشد اندرو روغن مکن

Андарин маъдан ки мардони остини пар зар кунанд

اندرین معدن که مردان آستین پر زر کنند

Хештанро ҳамчуи Тифлони хок дар доман макун

خویشتن را همچو طفلان خاک در دامن مکن

Чун нарафтӣ роҳ бар худ ранг дарвешӣ мабанд

چون نرفتی راه بر خود رنگ درویشی مبند

Чун шикорӣ нест сагро тавқ дар гардан макун

چون شکاری نیست سگ را طوق در گردن مکن

Нафас рӯбоҳаст , агар ту саги Не бо одамӣ

نفس روباهست، اگر تو سگ نیی با آدمی

Гаргусорӣ баҳри ин рӯбоҳ широФгн макун

گر گساری بهر این روباه شیرافگن مکن

Ақли никўхўоаҳи дории нафасро фармон мабар

عقل نیکوخواه داری نفس را فرمان مبر

Чун блшкри устувории сулҳ бо душман макун

چون بلشکر استواری صلح با دشمن مکن

Сари басари малики сулаймони зодмии пар дев шуд

سر بسر ملک سلیمان زآدمی پر دیو شد

Чун парӣ дораст хонаи андрў маскан макун

چون پری دارست خانه اندرو مسکن مکن

Чун касе дунёи хўҳд бо ӯ ҳадис дайн магӯ

چون کسی دنیا خوهد با او حدیث دین مگو

Ҳаркии сари гини сӯзади андари миҷмараш лодан макун

هرکه سر گین سوزد اندر مجمرش لادن مکن

Сайф фарғонӣ бирав ҳиммати зднё бар гусал

سیف فرغانی برو همت زدنیا بر گسل

Аз паии анқои мағриби дона аз арзан макун

از پی عنقای مغرب دانه از ارزن مکن

Баҳри ёр ар шеъри гӯйии номи ғайр ӯ мабар

بهر یار ار شعر گویی نام غیر او مبر

Баҳри чашм ар серума ӣӣ соеи хок дар ҳован макун

بهر چشم ار سرمه یی سایی خاک در هاون مکن