эй ҷамоли ту рашки ҳўролъин

ای جمال تو رشک حورالعین

Рӯҳро кӯии тести хулди барин

روح را کوی تست خلد برین

То падед омад офтоби рахт

تا پدید آمد آفتاب رخت

Шармсораст осмони зи замин

شرمسارست آسمان ز زمین

Гарчи зулф ту дода ёрии куфр

گرچه زلف تو داده یاری کفر

Рӯй хуб ту карда пуштии дайн

روی خوب تو کرده پشتی دین

Васли мо худ кӣ иттифоқ уфтад

وصل ما خود کی اتفاق افتد

Ту тавонгари бҳсн ва ман мискин

تو توانگر بحسن و من مسکین

Даври хӯбӣ чу рӯзгор гуласт

دور خوبی چو روزگار گلست

Такя бар некуӣ макун чандин

تکیه بر نیکویی مکن چندین

Дар фироқат ҳаме кунам бсхн

در فراقت همی کنم بسخن

Ин дил беқарорро таскин

این دل بی قرار را تسکین

Ҳамчуи хусрав ки кард рӯзӣ чанд

همچو خسرو که کرد روزی چند

Бшкри дафъи ғуссаи ширин

بشکر دفع غصه شیرین

Гар бгрими ман аз фироқати зор

گر بگریم من از فراقت زار

Вар бинолам ман аз ҷеффоти ҳазин

ور بنالم من از جفات حزین

Дил тиҳӣ мекунам зи ғуссаи ту

دل تهی می کنم ز غصه تو

Ҳаст ашками баҳона ӣӣ рангин

هست اشکم بهانه یی رنگین

Ошиқи ту бхлқи дили надиҳад

عاشق تو بخلق دل ندهد

Майл накунад малики бъҷли самин

میل نکند ملک بعجل سمین

Чанд гӯйӣ ки ҳаст ҷону дилам

چند گویی که هست جان و دلم

Аз ҷафои рақиб ӯ ғамгин

از جفای رقیب او غمگین

Сари ҷаври шукр фурушат нест

سر جور شکر فروشت نیست

эй магаси хез ва бо шукри манишин

ای مگس خیز و با شکر منشین

Ишқ дар ҷон сайф фарғонӣаст

عشق در جان سیف فرغانیست

Чун дар аҷзои хоки моءи муайян

چون در اجزای خاک ماء معین