Брнги худ ним зони рӯи взони мӯ

برنگ خود نیم زآن رو وزآن مو

Ки гулро ранг бахшад машкро бӯ

که گل را رنگ بخشد مشک را بو

Ду чашмам хира шуд дар вай надонам

دو چشمم خیره شد در وی ندانم

Нгорстон фирдавсаст ёрӯ

نگارستان فردوس است یارو

Надорад ҳеҷ хӯбии фари он моҳ

ندارد هیچ خوبی فر آن ماه

Надорад пари тоўсони парасту

ندارد پر طاوسان پرستو

Даҳон чун пистау пистаи пар аз қанд

دهان چون پسته و پسته پر از قند

Лабон чун шукру шукри сухани гӯ

لبان چون شکر و شکر سخن گو

Аҷабгар малики рӯм ва чин нагирад

عجب گر ملک روم و چین نگیرد

Нигор тарки рӯ бо холи ҳиндӯ

نگار ترک رو با خال هندو

Змн чун шер аз оташ май гурезад

زمن چون شیر از آتش می گریزد

Балӣ аз саг гурезон бошад оҳӯ

بلی از سگ گریزان باشد آهو

Ниҳодаи доми андари ҳалқаи зулф

نهاده دام اندر حلقه زلف

Фгндаҳи тоб дар занҷири гесу

فگنده تاب در زنجیر گیسو

Аё чун соҳирии кори ту мушкил

ایا چون ساحری کار تو مشکل

Аё чун сомрии чашми ту ҷодӯ

ایا چون سامری چشم تو جادو

Агар дар гулшани ое , сарви озод

اگر در گلشن آیی، سرو آزاد

Занад дар пеши болои ту зону

زند در پیش بالای تو زانو

Касеро васл ту гардад муяссар

کسی را وصل تو گردد میسر

Ки ҷон бар каф буд зар дар тарозу

که جان بر کف بود زر در ترازو

Агар чаҳ осмонаш пушт бошад

اگر چه آسمانش پشت باشد

Наёрад бо ту зад хуршеди паҳлу

نیارد با تو زد خورشید پهلو

Касе кӯ пеш гирад кори ишқат

کسی کو پیش گیرد کار عشقت

Наад кори ду оламро биксў

نهد کار دو عالم را بیکسو

Ҷафои ту вафо бошад азиро

جفای تو وفا باشد ازیرا

зи некӯ ҳарчӣ ояд ҳаст некӯ

ز نیکو هرچه آید هست نیکو

Аз он соъат ки тир ғамза хӯрдам

از آن ساعت که تیر غمزه خوردم

Ман аз дасти камондорони абрӯ

من از دست کمانداران ابرو

Ҳмондми сайф фарғонӣ бидонаст

هماندم سیف فرغانی بدانست

Ки ҷурм ошиқон ҷурмӣаст мъФў

که جرم عاشقان جرمیست معفو