Ман чу аз ҷон шудаам ошиқи он рӯй накӯ

من چو از جان شده ام عاشق آن روی نکو

Охроини ишқи маро бо ту сабаб чист бигӯ

آخراین عشق مرا با تو سبب چیست بگو

Аз худами буи ту меояд воин нест аҷаб

از خودم بوی تو می آید واین نیست عجب

Ҳарчиро бо гули вабо машк наҳй гирад бӯ

هرچه را با گل وبا مشک نهی گیرد بو

Ман чу бо рӯй ту ҳамчун магасам бо шукр

من چو با روی تو همچون مگسم با شکر

Беш ҳамчун магас эй дӯсти мронм аз рӯ

بیش همچون مگس ای دوست مرانم از رو

Тири мижгони троҳмчўи ҳадафи созами дил

تیر مژگان تراهمچو هدف سازم دل

Чун кашӣ бар сипар рӯй камони абрӯ

چون کشی بر سپر روی کمان ابرو

Боғи ҳасани ту магари коргаҳи сомрист

باغ حسن تو مگر کارگه سامریست

Гули фусуни гршдаҳи андари ваии внргси ҷодӯ

گل فسون گرشده اندر وی ونرگس جادو

Чун лабат дар даҳан ҷом кунад оби ҳаёт

چون لبت در دهن جام کند آب حیات

Хӯни азин ғусса барорам чу суроҳеи зглў

خون ازین غصه برآرم چو صراحی زگلو

Даст дар гардани худ соиди симини туро

دست در گردن خود ساعد سیمین ترا

Кас надидаст магари давлати заррини бозу

کس ندیدست مگر دولت زرین بازو

Сайфи фарғонӣ аз шеър асал ме созад

سیف فرغانی از شعر عسل می سازد

Ғами аўдри дили ту ҳамчуи магаси дркндў

غم اودر دل تو همچو مگس درکندو

Табъ шоир накунад васфи ту чун хотири ман

طبع شاعر نکند وصف تو چون خاطر من

Об ҳаргиз наравад рост чу кжбошди ҷӯ

آب هرگز نرود راست چو کژباشد جو