эй меҳру маи раият ва рӯй ту подшоҳ

ای مهر و مه رعیت و روی تو پادشاه

Пушти замини з рӯй ту чун осмони зи моҳ

پشت زمین ز روی تو چون آسمان ز ماه

Ҷустами басӣ ва раҳ нанамудӣ маро ба худ

جستم بسی و ره ننمودی مرا به خود

Гуфтам басӣ ва дод надодӣ ба додхоҳ

گفتم بسی و داد ندادی به دادخواه

Дар маърази рух ту наёрад кашид теғ

در معرض رخ تو نیارد کشید تیغ

Хуршедрогар аз мау анҷум буд сипоҳ

خورشید را گر از مه و انجم بود سپاه

Аз ҳасани ту ба ишқ дар овехт ҷону дил

از حسن تو به عشق در آویخت جان و دل

Бодаши бузад ба об даромехт хоки роҳ

بادش بزد به آب درآمیخت خاک راه

Мо ошиқони содиқ он ҳазратем ва ҳаст

ما عاشقان صادق آن حضرتیم و هست

Ҳам оби чашми ҳуҷҷат ва ҳам ранги рӯи гувоҳ

هم آب چشم حجت و هم رنگ رو گواه

Бар ёди рӯзи васли ту эй дӯст ме кунем

بر یاد روز وصل تو ای دوست می‌کنیم

Ҳар шаби ҳазор нола ва ҳар дами ҳазор оҳ

هر شب هزار ناله و هر دم هزار آه

Ту тоҷдори ҳасанӣу дастор бар сарат

تو تاجدار حسنی و دستار بر سرت

Зиботрст аз пари тоўс бар кулоҳ

زیباترست از پر طاوس بر کلاه

Аз некуии рухи ту гул сурх мекунад

از نیکویی رخ تو گل سرخ میکند

Бар оризи сипеди ту он холи рӯи сиёҳ

بر عارض سپید تو آن خال رو سیاه

Хуршеди коҳили куфри варо саҷда ме кунанд

خورشید کاهل کفر ورا سجده می‌کنند

Қиблаи з рӯй ту кунад андари намозгоҳ

قبله ز روی تو کند اندر نمازگاه

Аз лутфу ҳасани доим дар ҷамъи некӯон

از لطف و حسن دایم در جمع نیکوان

Ҳастӣ чу жола бар гул ва чун лола дар гиёҳ

هستی چو ژاله بر گل و چون لاله در گیاه

Дар рӯй мо чунон ба иродат назар кунӣ

در روی ما چنان به ارادت نظر کنی

Коҳўи сӯии сегон шикорӣ кунад нигоҳ

کآهو سوی سگان شکاری کند نگاه

Лутфӣ бикун зи қаҳри худам дар паноҳи гир

لطفی بکن ز قهر خودم در پناه گیر

Каз қаҳри ту ба лутф ту дорам гурезгоҳ

کز قهر تو به لطف تو دارم گریزگاه

Гуфтам ба дӯст лоба кунам вази сари ҳузур

گفتم به دوست لابه کنم وز سر حضور

Хоҳам қабули тоъату омурзиши гуноҳ

خواهم قبول طاعت و آمرزش گناه

Ҳиммат ба наъра бонг баровард ва гуфт сайф

همت به نعره بانگ برآورد و گفت سیف

Аз дӯсти ғайри дӯст дигар ҳоҷатӣ махоҳ

از دوست غیر دوست دگر حاجتی مخواه

эй раҳ ба дӯсти бардаи чунин аз раҳат ки барад ?

ای ره به دوست برده چنین از رهت که برد؟

Он сарви нозанин ки чаҳ хуш меравад бароа

آن سرو نازنین که چه خوش می‌رود براه