Туе аз аҳли маънии бозмонда

تویی از اهل معنی بازمانده

Чунин аз дайни баданеи бозмонда

چنین از دین به دنیی بازمانده

Бад-ӣни сӯрат ки ҷонӣ нест даравӣ

بدین صورت که جانی نیست دروی

Мудом аз роҳи маънии бозмонда

مدام از راه معنی بازمانده

Змънӣ бехабар чун аҳли сӯрат

زمعنی بی خبر چون اهل صورت

Чарое эй бдъўии бозмонда

چرایی ای به دعوی بازمانده

Азони дилбар ки ширинтар зҷонст

از آن دلبر که شیرین‌تر زجانست

Чу маҷнӯнии зи Лайлии бозмонда

چو مجنونی ز لیلی بازمانده

Зёронӣ ки азтўи пеши рафтанд

زیارانی که از تو پیش رفتند

Барон то бигузарӣ эй бозмонда

بران تا بگذری ای بازمانده

Чу таври азнўри рӯйиш баҳра дорад

چو طور از نور رویش بهره دارد

Чарое аз таҷаллии бозмонда

چرایی از تجلی بازمانده

Чу пари ҳимматат кандааст азонӣ

چو پر همتت کنده است از آنی

Аз он даргоҳи аъло бозмонда

از آن درگاه اعلی بازمانده

Миён инчунин даҷоли феълон

میان اینچنین دجال فعلان

Ту чун Марями зъисии бозмонда

تو چون مریم زعیسی بازمانده

Зёрони сайфи фарғонии дарин раҳ

زیاران سیف فرغانی درین ره

Чу ҳорӯнии змўсии бозмонда

چو هارونی زموسی بازمانده