Дӯсти ҷузи дил наме пазиради ҷой

دوست جز دل نمی پذیرد جای

Дар дил бар касе дигар магушоӣ

در دل بر کسی دگر مگشای

Дӯстро ҳеҷ ҷонхўоҳӣ ёфт

دوست را هیچ جانخواهی یافت

То туро дар ду кун бошад ҷой

تا ترا در دو کون باشد جای

Дар он дӯстро ки калиди туе

در آن دوست را که کلید تویی

То даройии зхўиштни бдроӣ

تا درآیی زخویشتن بدرآی

Брсркўии он тавонгари ҳасан

برسرکوی آن توانگر حسن

Сайр аз ҳар дўъолмсти гадоӣ

سیر از هر دوعالمست گدای

Азпии нон агар сухан гуяд

ازپی نان اگر سخن گوید

Ҳамчуи луқмаи забони хеши бхоӣ

همچو لقمه زبان خویش بخای

Малики дунё ба аҳли дунёи даҳ

ملک دنیا به اهل دنیا ده

Коҳ таслим кун бакоҳ рубой

کاه تسلیم کن بکاه ربای

Дасти ҳиммати баровар эй дарвеш

دست همت برآور ای درویش

Хештанро азин вони брбоӣ

خویشتن را ازین وآن بربای

Ҳарки аз доми ғайр дона бихӯрад

هرکه از دام غیر دانه بخورد

Мурғ ӯрост байзаи гавҳари зой

مرغ اوراست بیضه گوهر زای

Тира аз занги ҳуб ҷон монадаст

تیره از زنگ حب جان ماندست

Дил ки ойӣнаи иист дӯст намой

دل که آیینه ییست دوست نمای

Ҷонатгар дар самоъ хуш гардад

جانت گر در سماع خوش گردد

Чун шукри дрнии вдми андар ноӣ

چون شکر درنی ودم اندر نای

Аз сари ваҷди дасти барҳами зан

از سر وجد دست برهم زن

Зуд бар фарқи осмон на пой

زود بر فرق آسمان نه پای

Ҳоли худро зи чашм халқ бапуш

حال خود را ز چشم خلق بپوش

Ганҷи дорӣ бмФлсон манимоӣ

گنج داری بمفلسان منمای

Даст дар кор кун ки аз сари мӯе

دست در کار کن که از سر مویی

Накушояд гиреҳи бнохни пой

نگشاید گره بناخن پای

Ҳарки бар худ дар мурод бибаст

هرکه بر خود در مراد ببست

Даст ӯ шуд калид ҳар ду сарой

دست او شد کلید هر دو سرای

Кам сухан бош сайфи фарғонӣ

کم سخن باش سیف فرغانی

Врбгўиии барин сухани мФзоӣ

وربگویی برین سخن مفزای