эй рухи ту шоҳи малики дилбарӣ

ای رخ تو شاه ملک دلبری

Ҳамчу шоҳон кун раияти парварӣ

همچو شاهان کن رعیت پروری

То ту бар пушти замин пайдо шудӣ

تا تو بر پشت زمین پیدا شدی

Шуд зи шарм рӯй ту пинҳони парӣ

شد ز شرم روی تو پنهان پری

Бо чунин сӯрат ки аз маънии параст

با چنین صورت که از معنی پرست

Сахт бемаънӣ буд сӯрат гарӣ

سخت بی معنی بود صورت گری

зи орзӯии шеваи рафтори ту

ز آرزوی شیوه رفتار تو

Хона бар бомат кунад Кебеки дарӣ

خانه بر بامت کند کبک دری

Хусравони Фарҳод ворат ошиқанд

خسروان فرهاد وارت عاشقند

Зонкаҳ аз ширини басии ширин тарӣ

زآنکه از شیرین بسی شیرین تری

Чашми ту аз бурдани дилҳои халқ

چشم تو از بردن دلهای خلق

Шодмон ҳамчун зи ғорати лашкарӣ

شادمان همچون ز غارت لشکری

Дилбарӣ хатмаст бар ту зи онкии ту

دلبری ختمست بر تو ز آنکه تو

Ҷони ҳамеафзое ар дил май барӣ

جان همی افزایی ار دل می بری

Аз асарҳои нишону номи ту

از اثرهای نشان و نام تو

Ҷони пазиради мум аз ангуштарӣ

جان پذیرد موم از انگشتری

Ишқи ту мо робхўоҳди кишт , оҳ

عشق تو ما رابخواهد کشت،آه

Ид шуд наздику қурбони лоғарӣ

عید شد نزدیک و قربان لاغری

Дар фироқи ту ғазалҳо гуфта ам

در فراق تو غزلها گفته ام

Бешукр кардам басии ҳалвогарӣ

بی شکر کردم بسی حلواگری

Кошкӣ аз дили забон будӣ маро

کاشکی از دل زبان بودی مرا

То бёдт кардамӣ ҷони парварӣ

تا بیادت کردمی جان پروری

Бо чунин иззат ки аз ҳасану ҷамол

با چنین عزت که از حسن و جمال

Дар мау хури ҷуз бхўорӣ нанигарӣ

در مه و خور جز بخواری ننگری

Чун раво бошад ки саъдӣ гуядат

چون روا باشد که سعدی گویدت

« сарви бастонеи ту ёмаҳ ё парӣ »

«سرو بستانی تو یامه یا پری »

Сайфи фарғонӣ ҳаме гуяд туро

سیف فرغانی همی گوید ترا

Ҳар ки ҳаст аз ҳар чаҳ гуяд бартарӣ

هر که هست از هر چه گوید برتری