Бкршмаҳ агар аз ошиқи худ ҷони бабрӣ

بکرشمه اگر از عاشق خود جان ببری

Ту броҳли дил эй дӯсти зҷони дўстрӣ

تو براهل دل ای دوست زجان دوستری

Буд маъшуқаи парвиз чу шукри ширин

بود معشوقه پرویز چو شکر شیرین

эй ту ширинтар азуи хусрав бе дод гарӣ

ای تو شیرین تر ازو خسرو بی داد گری

Пои он мискин чун даст салотин бӯсед

پای آن مسکین چون دست سلاطین بوسید

Ки ту бории зи сари зулфи бадви дрнгрӣ

که تو باری ز سر زلف بدو درنگری

Чун набахшид ботши асарии зоби ҳаёт

چون نبخشید بآتش اثری زآب حیات

Хоки роҳӣ ки ту чун бод бирав май гузарӣ

خاک راهی که تو چون باد برو می گذری

Дар ҳавои ма рӯй ту бшб ҳарки бихуфт

در هوای مه روی تو بشب هرکه بخفت

Рӯзи васл ту биёбад бдъои саҳарӣ

روز وصل تو بیابد بدعای سحری

Дидаи ақл чу аъамии рухи хуб ту надид

دیده عقل چو اعمی رخ خوب تو ندید

Вар барафрӯхт чароғии зи улӯми назарӣ

ور برافروخت چراغی ز علوم نظری

Одамии вор агар инс нагирӣ чаканам

آدمی وار اگر انس نگیری چکنم

Тобдсти ормат эй дӯсти бофусун чу парӣ

تابدست آرمت ای دوست بافسون چو پری

Банда аз ишқи ту гуҳи оқили вгаҳи девона

بنده از عشق تو گه عاقل وگه دیوانه

Хок аз боди гуҳии сокини вгоҳии сафарӣ

خاک از باد گهی ساکن وگاهی سفری

Рӯҳ мурдааст агар дил набӯд зиндаи бъшқ

روح مرده است اگر دل نبود زنده بعشق

Мард кӯраст чу дар чашм буд бе басарӣ

مرد کورست چو در چشم بود بی بصری

Булбули меҳри ту дар боғи дилам дастон зад

بلبل مهر تو در باغ دلم دستان زد

Чаҳ кунад банда ки чун гул накунад ҷомаи дарӣ

چه کند بنده که چون گل نکند جامه دری

Чун тавонам рух ту дид чўмн бе давлат

چون توانم رخ تو دید چومن بی دولت

( бахт ойӣна надорам ки дар ӯ майнигарӣ )

(بخت آیینه ندارم که در او می نگری)

Сайфи фарғонии чндонкаҳи хабари гӯйии азу

سیف فرغانی چندانکه خبر گویی ازو

То туро аз ту хабар ҳаст азу бе хабарӣ

تا ترا از تو خبر هست ازو بی خبری

То нанӯшӣ ( чу ) асали талхии андӯҳаш ро

تا ننوشی (چو) عسل تلخی اندوهش را

Даҳанӣ аз суханат хуш нашавадгар шукрӣ

دهنی از سخنت خوش نشود گر شکری