зи бори ишқи туами толиби сбксорӣ

ز بار عشق توام طالب سبکساری

Вале чаҳ чора ки давлат намедиҳад ёрӣ

ولی چه چاره که دولت نمی‌دهد یاری

Ки кард бар ман мискини бадал ба ҷузи ишқат

که کرد بر من مسکین بَدَل به جز عشقت

Нишотро ба ғаму хобро ба бедорӣ

نشاط را به غم و خواب را به بیداری

Гуноҳ кардам ва бо рӯй ту з зулфат гуфт

گناه کردم و با روی تو ز زلفت گفت

Қиёматии ту ба хӯбӣ ва ӯ ба таррорӣ

قیامتی تو به خوبیّ و او به طراری

Бадем гуноҳи гирифтор ҳар давом зеро

بدیم گناه گرفتار هر دوام زیرا

Гуноҳро ба қиёмат буд гирифторӣ

گناه را به قیامت بود گرفتاری

Маро магӯ ки чаҳ хоҳӣ ? маро набошад хост

مرا مگو که چه خواهی؟ مرا نباشد خواست

Маро мапурс ки чунӣ ? чунонкӣ май дорӣ

مرا مپرس که چونی؟ چنانکه می‌داری

Ба оби чашми худаш парвариш кунам шабу рӯз

به آب چشم خودش پرورش کنم شب و روز

Чу дар замини дилами тухми андҳии корӣ

چو در زمین دلم تخم اندهی کاری

Марои з рӯй сияҳи зардии ғамати набард

مرا ز روی سیه زردی غمت نبرد

Ба сурхии шафақи ин осмони зангорӣ

به سرخی شفق این آسمان زنگاری

Ба кӯии ту на чунон омадам ки бози рӯм

به کوی تو نه چنان آمدم که باز روم

Ки дили зи ман на чунон бардае ки бози оре

که دل ز من نه چنان برده‌ای که باز آری

Гар аз ҷафои ту чун мурғ аз қафаси барҳам

گر از جفای تو چون مرغ از قفس برهم

Бабанд поем агар дигарам ба дасти оре

ببند پایم اگر دیگرم به دست آری

Ҳавои ғайри ту андари дилам чунон бошад

هوای غیر تو اندر دلم چنان باشد

Ки дар хазинаи султони матоъи бозорӣ

که در خزینه سلطان متاع بازاری

Туе ки чун ба тамошо ҳаме шудӣ дар боғ

تویی که چون به تماشا همی‌شدی در باغ

Ба пеш рӯй ту наргис ба зӯру айёрӣ

به پیش روی تو نرگس به زور و عیاری

зи чашми хост ки лофӣ занад , сабо гуфташ

ز چشم خواست که لافی زند، صبا گفتش

Худоати сиҳҳат комил диҳад ки беморӣ !

خدات صحت کامل دهد که بیماری!

Ҳадиси суҳбати ҷонони мисоли сим ва зараст

حدیث صحبت جانان مثال سیم و زرست

Гузоштан ба ғам ва ёфтан ба душворӣ

گذاشتن به غم و یافتن به دشواری

Агар чаҳ рӯй ту кам дид сайфи фарғонӣ

اگر چه روی تو کم دید سیف فرغانی

Валек умри баради барад дар талаби корӣ

ولیک عمر برد برد در طلب کاری

Маро ба ҳиҷр маёзор агар чаҳ ме гӯям

مرا به هجر میازار اگر چه می‌گویم

( ман аз ту рӯй напечам гарми бёзорӣ )

(من از تو روی نپیچم گرم بیازاری)