Туе султони малики ҳасан ва чун ман сад гадои дорӣ

تویی سلطانِ مُلکِ حُسن و چون من صد گدا داری

Туро кӣ барг ман бошад ки чандин бе навои дорӣ

ترا کی برگِ من باشد که چندین بی‌نوا داری

Висолат хон султонаст , азуи маҳрӯми муҳтоҷон

وصالت خوان سلطان است، از او محروم محتاجان

Занонаши гӯша ӣӣ башикан ки бар дар сад гадои дорӣ

زنانش گوشه‌ای بشکن که بر در صد گدا داری

Сипоҳ моҳ бишикастӣ бидон рӯй ва наме доне

سپاه ماه بشکستی بدان روی و نمی‌دانی

Казин дилҳои ашкстаҳ чаҳ лашкар дар қафои дорӣ

کزین دل‌های اشکسته چه لشکر در قفا داری

Кулоҳи шоҳии хубони бадасти ноз бар сар на

کلاهِ شاهیِ خوبان به دستِ ناز بر سر نِهْ

Ки бо ин ҷисм ҳамчун ҷони ду олам дар қабои дорӣ

که با این جسم همچون جان دو عالم در قبا داری

Сазадгар исм алрҳмон шавад курсии фахр ӯ

سزد گر اسم الرّحمان شود کرسیِ فخرِ او

Ки аршӣ аз дили ошиқи маҳали устувои дорӣ

که عرشی از دل عاشق محل استوا داری

зи ту эй дӯст то дидам ҳамаи ранҷ ва бало дидам

ز تو ای دوست تا دیدم همه رنج و بلا دیدم

Нарафтамгар ҷафо дидам , ҳамин бошад вафодорӣ

نرفتم گر جفا دیدم، همین باشد وفاداری

зи адл чун ту султонии чунин эҳсон раво набӯд

ز عدلِ چون تو سلطانی چنین احسان روا نبود

Кӣ неи дастами ҳамегирӣ на аз ман дасти водорӣ

کی نی دستم همی گیری نه از من دست واداری

Баҳри чашмӣ ки май хоҳии блтФу қаҳри як навбат

به هر چشمی که می‌خواهی به لطف و قهر یک نوبت

Назар кун сӯии ман гарчи зи даравишони Ганаи дорӣ

نظر کن سوی من گرچه ز درویشان غنا داری

Пас аз чандин дуо натавон тиҳӣ дар остин кардан

پس از چندین دعا نتوان تهی در آستین کردن

Каф дар юзаи моро чу ту дасти атои дорӣ

کفِ دریوزهٔ ما را چو تو دست عطا داری

Маро дай гуфт рӯй ту зи всоФони ҳасани ман

مرا دی گفت روی تو ز وصافان حسن من

Сухан аз дили ту май гӯйӣ ки ҷони ошнои дорӣ

سخن از دل تو می‌گویی که جان آشنا داری

Бзру нафъи ошиқи вор собит бош дар кӯяш

به ضر و نفع عاشق‌وار ثابت باش در کویش

Ки грдўрт кунад аз дар дарии дигари куҷои дорӣ

که گر دورت کند از در دری دیگر کجا داری

Чу бошад сайфи фарғонӣ бар халқ аз фаромӯшон

چو باشد سیف فرغانی بر خلق از فراموشان

Бўқтии кини ғазали хуонеи маро эй дӯсти ёди оре

به وقتی کاین غزل خوانی مرا ای دوست یاد آری